رويگردان بودند ؟ پس گروهى كه در صورتشان گوشت نيست بر مىخيزند . آن گاه منادى مىگويد : اينان كسانىاند كه به مؤمنان آزار مىرساندند و با آنان دشمنى و مخالفت مىكردند و آنان را در دينشان سرزنش مىنمودند . پس فرمان صادر مىشود كه آنان را به دوزخ برند . امام صادق ( ع ) فرمود : به خدا سوگند ، اينان كسانى بودند كه با مؤمنان هم عقيده بودند ، ولى حقوق آنان را ادا نمىكردند و اسرارشان را بر ضدّشان فاش مىساختند .
كيفر كسى كه دينى را بدعت گذارد
1 . از ابو بصير نقل شده است كه امام صادق ( ع ) فرمود : در روزگاران گذشته مردى بود كه تلاش مىكرد از راه حلال دنيا را به دست آورد ولى نمىتوانست ، از اين رو از راه حرام در پى دنيا برآمد ، باز هم به هدف نرسيد . شيطان نزد او آمد و گفت : اى مرد :
تو دنيا را از راه حلال طلب كردى و بر آن دست نيافتى ، و از راه حرام طلب كردى باز هم بر آن دست نيافتى ، مىخواهى تو را به چيزى راهنمايى كنم كه مال تو فراوان شود و دنيايت رونق گيرد و پيروانت بسيار گردند ؟ آن مرد گفت : آرى . شيطان گفت : دينى را از خود اختراع كن و مردم را بدان فرا خوان . آن مرد چنين كرد و مردم از او پذيرفتند و وى را اطاعت كردند و او به دنياى خود رسيد . پس از چندى با خود انديشيد و گفت :
كار بدى كردم كه از خود دينى ساختم و مردم را به آن فرا خواندم . اكنون راهى براى توبه نمىبينم جز اينكه نزد هر كسى كه او را به اين دين ساختگى دعوت كردم بروم و او را از آن بازگردانم . پس هر روز نزد دوستان خود كه سخن او را پذيرفته بودند مىرفت و به آنان مىگفت : آنچه من شما را بدان فراخواندم باطل بود و خودم بدعت گذاشته بودم ، و آنان هم در پاسخ مىگفتند : تو دروغ مىگويى ، اين دين حق است ولى تو در آن شك كرده و از آن برگشتهاى .
وقتى چنين ديد ، زنجيرى برگرفت و يك سر آن را با ميخى به زمين كوفت و سر ديگرش را به گردن افكند و گفت تا وقتى كه خداوند بزرگ توبهام را نپذيرد آن را باز نمىكنم . پس خداوند به يكى از پيامبران وحى فرستاد كه به فلانى بگو : به عزّتم سوگند ، اگر آنقدر مرا بخوانى كه بند از بندت جدا شود توبهء تو را نخواهم پذيرفت تا اينكه كسانى را كه بر دين ساختگى تو مردهاند زنده كنى و آنان از اين دين باز گردند .
2 . حريز در حديثى مرفوعه نقل كرده است كه امام ( ع ) فرمود : هر بدعتى ضلالت و گمراهى است و هر ضلالتى راهش به سوى دوزخ است .