كيفر كسى كه با سلطان ستمگر درگير شود
1 . مفضّل بن عمر مىگويد : امام صادق ( ع ) به من فرمود : اى مفضّل ، هر كس با سلطانى ستمگر درگير شود و از جانب او آسيبى به دو رسد ، بر آن مصيبت اجر و پاداشى نخواهد داشت و قدرت تحمّل آن را نيز پيدا نخواهد كرد .
كيفر كسى كه از برادرش حاجتى بخواهد و او امتناع ورزد
1 . اسماعيل بن عمّار صيرفى مىگويد : به امام صادق ( ع ) گفتم : فدايت شوم ، آيا مؤمنى براى مؤمن رحمت است ؟ فرمود : آرى . گفتم : چگونه رحمت است ؟ فرمود :
هر مؤمنى كه برادرش براى تقاضاى حاجتى نزد او بيايد اين خود رحمتى است كه خدا آن را به سوى او فرستاده و در دسترس وى قرار داده است ، پس اگر حاجتش را برآورد رحمت خدا را پذيرفته ، و اگر او را از حاجتش محروم كند با اينكه قدرت بر روا كردن آن دارد ، در حقيقت رحمتى را كه پروردگار به سوى او فرستاده و در دسترس وى قرار داده نپذيرفته است ، و اين رحمت تا روز قيامت ذخيره مىگردد و در آن روز در اختيار آن صاحب حاجت قرار مىگيرد ، و او اگر بخواهد براى خود نگاه مىدارد و اگر بخواهد به ديگرى مىدهد . اى اسماعيل ، پس اگر اين رحمت الهى در قيامت در اختيار او باشد و حق استفاده از آن را داشته باشد ، به نظر تو آن را به چه كسى خواهد داد ؟ راوى مىگويد : گفتم : فدايت شوم ، گمان نمىكنم آن را به كسى واگذار كند . فرمود : گمان نكن بلكه يقين داشته باش كه آن را به ديگرى نخواهد بخشيد . اى اسماعيل ، هر كس براى حاجتى نزد برادر دينىاش بيايد و او با اينكه قدرت بر روا كردن آن دارد كوتاهى كند و حاجت او را برنياورد ، خداوند اژدهايى را در قبر بر او چيره مىكند كه تا روز قيامت انگشت او را بگزد ، خواه در آن روز آمرزيده شود يا معذّب گردد .
كيفر كسى كه براى حاجت برادر مؤمنش گام بردارد ولى خيرخواه نباشد
1 . ابو جميله مىگويد : از امام صادق ( ع ) شنيدم كه مىفرمود : هر كس براى تأمين حاجت برادر مسلمانش قدم بردارد ولى به قصد خيرخواهى او نباشد ، همچون كسى است كه به خدا و رسولش خيانت كرده است و خداوند بزرگ دشمن او خواهد بود .