گرفت خداوند بركت را از آن مىبرد ، و چنانچه چيزى از آن را به مصرف حج يا عمره و يا آزاد كردن برده رسانيد خدا به او پاداش نخواهد داد .
كيفر كسى كه يكى از واجبات الهى را ترك كند يا گناه كبيرهاى مرتكب شود
1 . مفضّل بن عمر مىگويد : به امام صادق ( ع ) گفتم : از مغيره نقل كردهاند كه گفته است : هر گاه بندهاى پروردگار خود را شناخت ديگر هيچ چيز بر عهدهء او نيست .
فرمود : او را چه شده است ؟ خدا لعنتش كند ، مگر نه اين است كه هر چه شناخت او به خدا بيشتر شود اطاعتش افزون مىگردد ؟ آيا كسى كه خدا را نمىشناسد او را اطاعت مىكند ؟ خداوند بزرگ محمّد ( ص ) را به كارى فرمان داده و محمّد ( ص ) نيز مؤمنان را به كارى مأمور ساخته است ، و همه به فرمان خدا عمل مىكنند تا اينكه نهيى از جانب او برسد ، و امر و نهى از نظر مؤمن يكسان است . راوى مىگويد : سپس امام ( ع ) فرمود :
خداوند به بندهاى كه يكى از واجبات الهى را ترك كند يا گناه كبيرهاى مرتكب شود نظر نمىكند و او را پاك نمىسازد . راوى مىگويد : گفتم : آيا خدا به او نظر نمىكند ؟
فرمود : بلى ، زيرا به خدا شرك ورزيده است . گفتم : راستى شرك ورزيده است ؟
فرمود : آرى ، چون خداوند به كارى فرمان داده و ابليس نيز او را به كارى واداشته است ، و او آنچه را خدا فرمان داده ترك كرده و فرمان ابليس را انجام داده است ، از اين رو در هفتمين طبقهء زيرين دوزخ همدم ابليس خواهد بود .
كيفر كسانى كه كار زشت را ميان مؤمنان شيوع مىدهند
1 . محمّد بن فضيل مىگويد : به حضرت ابو الحسن موسى بن جعفر ( ع ) گفتم :
فدايت شوم ، در بارهء يكى از برادران دينى خود چيزى شنيدهام كه آن را براى او ناپسند مىدانم . از او سؤال كردم ، خودش انكار نمود ولى گروهى از كسانى كه به آنان اطمينان دارم آن را براى من نقل كردهاند . حضرت به من فرمود : اى محمّد ، گوش و چشم خود را نسبت به برادرت تكذيب كن ، و چنانچه پنجاه تن نزد تو شهادت دادند و قسم ياد كردند و او بر خلاف آنان گفت از او قبول كن و از آنان نپذير ، و در بارهء او چيزى را كه باعث سرشكستگى و عيب اوست و به شخصيت وى لطمه مىزند شايع مكن كه از كسانى خواهى بود كه خداوند در بارهء آنان فرموده است . « كسانى كه دوست دارند كار