در دنيا ، خداوند فرموده است :
وَ لْيَخْشَ الَّذِينَ لَوْ تَرَكُوا مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةً ضِعافاً خافُوا عَلَيْهِمْ فَلْيَتَّقُوا اللَّهَ وَ لْيَقُولُوا قَوْلًا سَدِيداً
[ نساء ، 9 ] ( يعنى بايد بترسند آنان كه اگر از خود فرزندان ناتوانى بر جاى گذارند بر آيندهشان بيم دارند ، آرى بايد از خدا پروا كنند و سخنى درست گويند ) ، و امّا در آخرت ، خداوند فرموده است :
إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوالَ الْيَتامى ظُلْماً إِنَّما يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ ناراً وَ سَيَصْلَوْنَ سَعِيراً
[ نساء ، 10 ] ( يعنى كسانى كه اموال يتيمان را به ستم مىخورند ، تنها آتش در شكم خود فرو مىبرند ، و به زودى در آتشى بر افروخته خواهند سوخت ) .
2 . سماعة بن مهران مىگويد : از امام ( ع ) شنيدم كه مىفرمود : خداوند در مورد خوردن مال يتيم دو كيفر را وعده داده است ، يكى از آنها كيفر آخرت است كه آتش دوزخ است ، و امّا كيفر دنيا همان است كه خداوند فرموده :
وَ لْيَخْشَ الَّذِينَ لَوْ تَرَكُوا مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةً ضِعافاً خافُوا عَلَيْهِمْ فَلْيَتَّقُوا اللَّهَ وَ لْيَقُولُوا قَوْلًا سَدِيداً
يعنى بايد بترسد از اينكه بر سرپرستى فرزندان او كسى را بگمارم كه با آنها به گونهاى رفتار كند كه او با يتيمان مردم رفتار كرده است .
3 . معلّى بن خنيس مىگويد : بر امام صادق ( ع ) وارد شديم . حضرت ابتدا به سخن كرد و فرمود : هر كس مال يتيم را بخورد ، خداوند كسى را بر او مسلّط خواهد كرد كه بر او يا نسلش ستم كند ، زيرا خدا [ در كتاب خود ] فرموده است :
وَ لْيَخْشَ الَّذِينَ لَوْ تَرَكُوا مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةً ضِعافاً خافُوا عَلَيْهِمْ فَلْيَتَّقُوا اللَّهَ وَ لْيَقُولُوا قَوْلًا سَدِيداً
.
كيفر كسى كه زكات مال ندهد
1 . محمّد بن مسلم مىگويد : از امام باقر ( ع ) در بارهء سخن خداوند :
سَيُطَوَّقُونَ ما بَخِلُوا بِهِ يَوْمَ الْقِيامَةِ
[ آل عمران ، 180 ] ( به زودى آنچه بدان بخل مىورزند ، در قيامت طوق گردنشان مىشود ) سؤال كردم ، فرمود : هيچ بندهاى نيست كه زكات مال خود را - اگر چه اندك باشد - ندهد مگر اينكه خداوند آن را روز قيامت به صورت اژدهايى طوق گردنش مىكند تا او را بگزد و از گوشت وى بخورد تا خداوند از حساب فارغ شود ، و اين است سخن خداوند :
سَيُطَوَّقُونَ ما بَخِلُوا بِهِ يَوْمَ الْقِيامَةِ
فرمود : يعنى زكاتى كه بدان بخل ورزيدهاند .
2 . ابو الجارود مىگويد : امام باقر ( ع ) فرمود : خداوند روز قيامت گروهى از مردم را