1 . عبيد بن زراره مىگويد : به امام صادق ( ع ) گفتم : گناهان كبيره را براى من بيان كنيد . فرمود : آنها پنج گناهند كه خداوند آتش دوزخ را براى مرتكب‌شوندهء آن حتمى ساخته است . خداوند فرموده است : إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ * [ نساء ، 48 ] ( يعنى خداوند اين گناه را كه به او شرك ورزيده شود نمىآمرزد ) ، و نيز فرموده است : إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوالَ الْيَتامى ظُلْماً إِنَّما يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ ناراً وَ سَيَصْلَوْنَ سَعِيراً [ نساء ، 10 ] ( يعنى كسانى كه اموال يتيمان را به ستم مىخورند ، تنها آتش در شكم خود فرو مىبرند ، و به زودى در آتشى بر افروخته خواهند سوخت ) ، و همچنين فرموده است : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا لَقِيتُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا زَحْفاً فَلا تُوَلُّوهُمُ الْأَدْبارَ تا آخر آيه [ انفال ، 15 ] ( يعنى اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ، هر گاه با كافران رو به رو شديد كه آمادهء يورش بر شما شده‌اند ، به آنان پشت مكنيد ) ، و چهارم تهمت زدن به زنان پاكدامن بىخبر است ، و پنجم اينكه از روى عمد مؤمنى را به خاطر دينش بكشد . 2 . عبّاد بن كثير نوّاء مىگويد : از امام باقر ( ع ) در بارهء گناهان كبيره پرسيدم ، فرمود : هر گناهى است كه خدا وعدهء آتش بر آن داده است .