است . آدم ( ع ) را به سبب لغزشى در آن گرفتار ساختم و آن را ملعون قرار دادم ، و آنچه در دنياست ملعون است مگر آنچه براى من باشد . اى موسى ، بندگان شايستهء من به همان اندازه كه مرا شناختند نسبت به دنيا زهد ورزيدند ، و ديگران به همان اندازه كه به من جاهل بودند در آن رغبت كردند ، و هيچ كس از مردم دنيا را بزرگ نشمرده است كه در پى آن خوشى ديده باشد و كسى آن را كوچك نشمرده است مگر اينكه از آن بهرهمند شده است .
كيفر كسى كه تعصّب ورزد
1 . درست بن ابى منصور از امام صادق ( ع ) نقل كرده است كه رسول خدا ( ص ) فرمود : هر كس تعصّب ورزد يا براى او تعصّب به خرج دهند ، رشتهء اسلام را از گردن خود باز نموده است .
2 . عبد اللَّه بن ابى يعفور از امام صادق ( ع ) نقل كرده است كه فرمود : هر كس تعصّب ورزد يا براى او تعصّب ورزند ، رشتهء اسلام را از گردن خود گسسته است .
3 . محمّد بن مسلم مىگويد : امام صادق ( ع ) فرمود : هر كس تعصّب ورزد ، خداوند پيشانى بندى از آتش بر سر او خواهد بست .
4 . عمركى در حديثى مرفوعه از معصوم ( ع ) نقل كرده است كه فرمود : هر كس تعصّب ورزد ، خداوند او را روز قيامت با اعراب جاهليت محشور خواهد ساخت .
5 . سكونى از امام صادق ( ع ) از پدرش از پدرانش نقل كرده است كه پيامبر خدا ( ص ) فرمود : هر كس به اندازهء دانهء خردلى تعصّب در دلش باشد ، خداوند او را روز قيامت با اعراب جاهليت محشور خواهد كرد .
توضيح : مقصود از تعصّب در اين روايات پافشارى و اصرار در امر باطل است ، و گر نه پايدارى در عقايد دينى از ويژگيهاى مؤمنان واقعى است .