1 . سورة بن كليب مىگويد : به امام باقر ( ع ) گفتم : مقصود از سخن خداوند بزرگ وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ تَرَى الَّذِينَ كَذَبُوا عَلَى اللَّهِ وُجُوهُهُمْ مُسْوَدَّةٌ » [ زمر ، 60 ] ( روز قيامت كسانى را كه بر خدا دروغ بستند رو سياه مىبينى ) چيست ؟ فرمود : مقصود كسى است كه ادعاى امامت كند و داراى اين مقام نباشد . گفتم : هر چند علوى و فاطمى باشد ؟ فرمود : آرى ، هر چند علوى و فاطمى باشد . 2 . مفضّل از امام صادق ( ع ) نقل كرده است كه فرمود : هر كس ادعاى امامت كند و سزاوار اين مقام نباشد كافر است . 3 . داود بن فرقد مىگويد : امام صادق ( ع ) فرمود : هر كس ادعاى امامت كند و امام نباشد ، بر خدا و پيامبر و بر ما دروغ بسته است . 4 . وليد بن صبيح مىگويد : از امام صادق ( ع ) شنيدم كه مىفرمود : اين امر امامت را هيچ كس جز صاحبش ادعا نمىكند مگر اينكه خدا عمرش را قطع مىكند .