در سه خصلت گرد آمده است : نظر ، سكوت و كلام . هر گناهى كه در آن عبرت نباشد اشتباه است ، و هر سكوتى كه در آن انديشه نباشد بىخبرى است ، و هر سخنى كه در آن ذكرى نباشد بيهوده است . خوشا به حال كسى كه نگاهش عبرت و سكوتش تفكّر و سخنش ذكر باشد ، و بر گناهان خود بگريد ، و مردم از شرّش در امان باشند .
پاداش سكوت و پياده رفتن به سوى خانهء خدا
1 . ربيع بن محمّد از مردى نقل كرده است كه امام صادق ( ع ) فرمود : خداوند به چيزى چون سكوت و پياده رفتن به سوى خانهء او پرستش نشده است .
2 . على بن مهزيار در حديثى مرفوعه از معصوم ( ع ) نقل كرده است كه فرمود : بر مردم زمانى فرا خواهد رسيد كه در آن تندرستى و سلامتى كه ده جزء دارد ، نه جزء آن در كنارهگيرى از مردم و يك جزء ديگرش در سكوت است .
3 . على بن حسن رباط از يكى از رجال حديث از امام صادق ( ع ) نقل كرده است كه فرمود : مرد مسلمان تا هنگامى كه خاموش است نيكوكار نوشته مىشود ، و چون لب به سخن بگشايد يا نيكوكار و يا بدكار نوشته خواهد شد .
پاداش كسى كه خود جامهء خويش بدوزد و . . .
1 . ابن ابى بخران در حديثى مرفوعه از امام صادق ( ع ) نقل كرده است كه فرمود : هر كس جامهاش را خود بدوزد ، و كفشش را خود پينه زند ، و بارش را خود به دوش كشد ، از تكبّر دورى جسته است .
پاداش راستگويى
1 . عبد اللَّه بن عجلان مىگويد : از امام صادق ( ع ) شنيدم كه مىفرمود : چون بندهاى راست گويد ، نخستين كسى كه او را تصديق مىكند خداست ، و خودش نيز مىداند كه