7 . فضيل بن عثمان از امام صادق ( ع ) نقل كرده است كه فرمود : هر كس در روز يا شب صدقه دهد ، اگر روز باشد غذاى روز و اگر شب باشد غذاى شبش را ، خداوند اندوه و طعمهء درندگان شدن و مردن بد را از او دور خواهد ساخت .
8 . سكونى از امام صادق ( ع ) از پدرانش نقل كرده است كه رسول خدا ( ص ) فرمود :
صدقه از مردن بد جلوگيرى مىكند .
9 . عبد الرحمن تنوخى از امام صادق ( ع ) از پدرانش نقل كرده است كه پيامبر خدا ( ص ) فرمود : زمين قيامت سراسر آتش است ، بجز سايبان مؤمن ، زيرا صدقهء او بر سرش سايه مىافكند .
10 . حسن بن على بن يقطين از برادرش حسين از پدرش نقل كرده است كه گفت :
از حضرت موسى بن جعفر ( ع ) در بارهء مردى سؤال شد كه اگر مالى را صدقه دهد بهتر است يا اينكه با آن بندهاى بخرد و او را آزاد كند ؟ فرمود : نزد من صدقه دادن بهتر است .
11 . اسحاق بن غالب از مردى كه براى او حديث كرده است نقل مىكند كه امام باقر ( ع ) فرمود : نيكى كردن به ديگران و صدقه دادن ، تهيدستى را از انسان دور مىكند و بر عمر آدمى مىافزايد ، و اين دو عمل هفتاد نوع مرگ بد را از كسى كه آنها را انجام داده است دور مىسازد .
12 . از جابر نقل شده است كه امام باقر ( ع ) فرمود : على بن ابى طالب ( ع ) فرموده است : يك روز دينارى صدقه دادم . پيامبر خدا ( ص ) به من فرمود : اى على ، آيا نمىدانى كه صدقهء مؤمن از دو دستش خارج نمىشود مگر اينكه از دهان هفتاد شيطان بيرون مىآيد كه هر كدام او را از دادن صدقه باز مىدارند ، و پيش از آنكه به دست سائل رسد به دست خدا مىرسد ؟ آن گاه اين آيه را تلاوت فرمود :
أَ لَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ وَ يَأْخُذُ الصَّدَقاتِ وَ أَنَّ اللَّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ
[ توبه ، 104 ] ( آيا نمىدانند كه خداست كه توبه بندگانش را مىپذيرد و صدقات آنان را مىگيرد و خداست كه بسيار توبه پذير و مهربان است ؟ )