1 . از ابو بصير نقل شده است كه امام صادق ( ع ) فرمود : خواندن سورهء « الرّحمن » و مراقبت بر آن را ترك نكنيد ، زيرا اين سوره در دل منافقان جاى نمىگيرد ، و روز قيامت خداوند آن را با صورتى چون صورت آدمى ، به بهترين شكل و با خوشبوترين بوى مىآورد ، تا در نزديك‌ترين جايگاه كه هيچ كس از آن به خدا نزديك‌تر نيست قرار گيرد ؛ آن‌گاه به او خطاب مىكند : چه كسانى در دنيا بر تو مراقبت داشتند و بر خواندن تو مداومت مىكردند ؟ مىگويد : فلانى و فلانى . پس چهرهء آنان سفيد مىگردد ، و خداوند به آنان مىگويد : هر كه را دوست داريد شفاعت كنيد ، و آنان به قدرى شفاعت مىكنند كه ديگر كسى باقى نمىماند . پس خداوند به آنان خطاب مىكند وارد بهشت شويد و هر كجاى آن كه مىخواهيد منزل گزينيد . 2 . هشام از كسى كه براى او حديث كرده نقل نموده است كه امام صادق ( ع ) فرمود : هر كس سورهء « الرّحمن » را بخواند و پس از قرائت هر فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ * بگويد : لا بشىء من آلاءك ربّ اكذّب اگر در شب آن را بخواند و بميرد شهيد مرده ، و اگر در روز بخواند و بميرد نيز شهيد مرده است .