غبار آلود تا روز رستاخيز براى حسين ( ع ) گريه مىكنند ، و هيچ زائرى به زيارت آن حضرت نمىآيد مگر اينكه از او استقبال مىكنند ، و باز نمىگردد مگر اينكه او را بدرقه مىكنند ، و بيمار نمىشود مگر اينكه به عيادتش مىروند ، و نمىميرد مگر اينكه بر بالين او حاضر مىشوند .
19 . ابو الجارود مىگويد : امام باقر ( ع ) به من فرمود : فاصلهء شما با قبر حسين ( ع ) چقدر است ؟ گفتم : مسافت يك روزه راه براى سواره ، و يك روز و نيم براى پياده . فرمود : آيا هر جمعه به زيارتش مىروى ؟ گفتم : نه ، گهگاه به زيارت آن حضرت مىروم . فرمود : بسيار جفا كردهاى ! بدان كه اگر ما به قبر او نزديك بوديم آنجا را براى هجرت خود انتخاب مىكرديم و به سوى آن كوچ مىنموديم .
20 . از ابو نمير نقل شده است كه امام باقر ( ع ) فرمود : ولايت ما را بر مردم شهرها عرضه كردند ، هيچ كدام مانند مردم كوفه آن را نپذيرفتند ، و اين بدان سبب است كه قبر على ( ع ) در آنجاست ، و در كنار آن نيز قبر ديگرى - يعنى قبر حسين ( ع ) قرار دارد كه هر زائرى به زيارت آن رود و در كنار قبر دو ركعت يا چهار ركعت نماز بگزارد و حاجتش را از خدا بخواهد ، خداوند حاجتش را روا مىكند . آنجا نقطهاى است كه هر روز هزار فرشته بر گرد آن اجتماع مىكنند .
21 . على بن الحكم در حديثى مرفوعه از امام صادق ( ع ) نقل كرده است كه فرمود : هر گاه خواستى قبر حسين ( ع ) را زيارت كنى ، با حالت حزن و اندوه و در حالتى كه آشفته موى و غبار آلود و گرسنه و تشنهاى او را زيارت كن ، زيرا حسين ( ع ) خود در حالى كه غمگين و اندوهناك و ژوليده و خاك آلود و گرسنه و تشنه بود كشته شد ، و حاجتهاى خود را از او بخواه و زود بازگرد و آنجا را وطن خود نگير .
ثواب الأعمال وعقاب الأعمال ( فارسى ) — صفحة 173
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص١٧٣