لازم است كه روز رستاخيز او را زيارت كنم و او را از گناهانش رهايى بخشم و به بهشت در آورم .
پاداش كسى كه براى شهادت امام حسين ( ع ) يا براى آزارى كه به اهل بيت ( ع ) رسيده يا براى آزارى كه به خود او در راه آنان رسيده است گريه كند
1 . محمّد بن مسلم مىگويد : امام باقر ( ع ) فرمود : على بن الحسين ( ع ) مىفرمود : هر مؤمنى كه چشمش براى كشته شدن حسين ( ع ) اشك بريزيد تا بر گونهاش روان گردد ، خداوند او را در بهشت در غرفههايى جاى مىدهد كه روزگارانى دراز در آن خواهد ماند ، و هر مؤمنى براى رنج و آزارى كه از جانب دشمن در اين دنيا به ما رسيده است از ديدهاش اشك بريزد تا بر چهرهاش روان شود ، خداوند او را در بهشت در آن جايگاه شايسته ساكن خواهد ساخت ، و هر مؤمنى در راه ما آزارى به او رسد و چشمانش گريان شود و در اثر رنجى كه در راه ما ديده است اشك بر گونهاش روان شود ، خداوند رنج و آزار را از او مىگرداند و روز قيامت او را از خشم خود و از آتش دوزخ ايمن مىگرداند .
پاداش كسى كه در مرثيهء حسين ( ع ) شعرى بسرايد و بگريد يا بگرياند يا خود را گريان نمايد
1 . ابو هارون مكفوف مىگويد : امام صادق ( ع ) به من فرمود : اى ابو هارون ، براى من در مرثيهء حسين ( ع ) شعر بخوان . من شروع به خواندن كردم . فرمود : آن گونه كه براى خود مىخوانيد - يعنى با آهنگ رقّت آور - بخوان . من اين شعر را خواندم :
امرر على جدث الحسين * فقل لأعظمه الزّكية
امام ( ع ) گريست و فرمود : باز هم بخوان . من قصيدهء ديگرى خواندم و امام ( ع ) مىگريست و صداى گريهء زنان را نيز از پشت پرده شنيدم . هنگامى كه فارغ شدم ، امام ( ع ) فرمود : اى ابو هارون ، هر كس در مرثيهء حسين شعرى بگويد و خود گريه كند و ده نفر را بگرياند بهشت براى همهء آنان نوشته مىشود . و هر كس در رثاى حسين شعرى بگويد و گريه كند و پنج نفر را بگرياند بهشت براى همهء آنان نوشته مىشود . و هر كس در مصيبت حسين ( ع ) شعرى بسرايد و گريه كند و يك نفر را بگرياند بهشت براى هر دو ثبت مىشود . و هر كس نزد او از حسين ( ع ) ياد شود و از