پاداش روزهء دههء اوّل ذى الحجّه
1 . از عايشه نقل شده است كه گفت : جوانى بود اهل طرب كه چون هلال ذى الحجّه طلوع مىكرد از فرداى آن روز روزه مىگرفت . اين خبر به پيامبر ( ص ) رسيد .
كسى را نزد وى فرستاد و او را فرا خواند . آن گاه از او پرسيد : چه چيز تو را بر آن داشته است كه اين روزها را روزه مىگيرى ؟ گفت : پدر و مادرم فداى تو باد اى رسول خدا ، ايّام مشعر و عرفات و ايّام حجّ است ، اميد آن دارم كه خدا مرا در دعاى حاجيان شريك سازد . پيامبر فرمود : براى تو در برابر هر روزى كه روزه بگيرى ، پاداش آزاد كردن هزار بنده ، و قربانى صد شتر ، و فرستادن صد اسب در راه خدا براى سوار شدن بر آنها خواهد بود . و چون روز ترويه فرا رسد ، پاداشى معادل آزاد كردن هزار بنده ، و قربانى هزار شتر ، و فرستادن هزار اسب براى سوار شدن در راه خدا خواهى داشت . و چون روز عرفه شود ، براى تو پاداشى همانند آزاد ساختن دو هزار بنده ، و قربانى دو هزار شتر ، و فرستادن دو هزار اسب براى سوار شدن در راه خدا ، و كفّارهء گناهان شصت سال پيش از آن و شصت سال بعد از آن خواهد بود .
2 . احمد بن زيد از موسى بن جعفر ( ع ) نقل كرده است كه فرمود : هر كس اولين روز دههء ذى الحجّه را روزه بگيرد ، خداوند براى او روزهء هشتاد ماه را مىنويسد ؛ و اگر نه روز ديگر را هم روزه بگيرد ، خداوند روزهء يك عمر را براى او خواهد نوشت .
3 . محمّد بن ابى عمير از يكى از يارانش از امام صادق ( ع ) نقل كرده است كه فرمود : روزهء روز ترويه كفّارهء گناهان يك سال ، و روزهء روز عرفه كفّارهء گناهان دو سال است .
پاداش روزهء عيد غدير
1 . حسن بن راشد مىگويد : به امام صادق ( ع ) گفتم : فدايت شوم ، آيا مسلمانان بجز عيد فطر و قربان عيد ديگرى دارند ؟ فرمود : آرى ، اى حسن ! عيدى است كه بزرگتر و گرانقدرتر از آنهاست . گفتم : آن چه روزى است ؟ فرمود : روزى كه امير مؤمنان ( ع ) به عنوان پيشواى مردم نصب گرديد . گفتم : فدايت شوم ، آن چه روزى است ؟ فرمود :
روزها مىگردد و آن روز هيجدهم ذى الحجّه است . گفتم : فدايت شوم ، چه عملى