احرام مضيّق مىشود ، بلى مستحب ( 1 ) است ايقاع آن در روز ترويه ، و نيّت چنين كند كه : احرام مىبندم ، يعنى خود را وا مىدارم بر ترك محرّمات احرام در حجّ تمتّع به جهت اطاعت فرمان خداوند عالم جلّ ذكره .
و كيفيّت آن و تروك واجبهء در حال احرام چنان است كه در احرام عمره مذكور شد .
و محل اين احرام مكَّه است ، در هر موضع كه باشد ، اگر چه مستحب است كه در مسجد در مقام ، يا حجر واقع شود ، و اگر كسى فراموش كند تا بيرون رود به منى يا
عرفات لازم است مراجعت ، و اگر ممكن نباشد به جهت ضيق وقت يا عذر ديگر از همان موضع احرام مىبندد ، و اگر متذكر نشود تا بعد از اتيان به افعال پس ظاهر صحت حج است چنان چه مشهور است ( 2 ) . و جاهل مسأله در حكم ناسى است ، بلى اگر كسى عمدا ترك كند احرام را تا زمان فوات و قوفين حج او باطل است .
شرح
( 1 ) ( ميرزا ) : بلكه احوط است و بعضى از علماء واجب دانستهاند .
( طباطبائى ) : لكن اقوى ما فى المتن است .
( 2 ) ( ميرزا ) : و احوط در صورت تذكر بعد از فوات موقفين تا قبل از فراغ ، اتمام و اتيان به حج در سال آينده است . ( طباطبائى ) : و اقوى ما في المتن است .