« رمى » صدق نكند مجزى نخواهد بود .
سوّم : آن كه به جمره برسد بواسطهء رمى ، پس اگر به جاى ديگر بخورد و از آنجا به جمره برسد ، يا بواسطهء انسانى ديگر يا حيوانى برسد ( 1 ) مجزى نخواهد بود ، و اگر شك كند بنا را بر نرسيدن مىگذارد .
چهارم : آن كه عدد سنگ كه مىاندازد هفت باشد .
پنجم : آن كه آنها را يك دفعه نيندازد هر چند متعاقب برخورند به جمره ، بلكه واجب است كه متعاقب بيندازد ، هر چند يك دفعه به جمره برخورند .
و بدان كه مستحب است كه سنگ ريزه ها رنگين باشند ، و به رنگ سرمه باشند يا رنگ ديگر ، و نقطه دار باشند ، و يكيك برچيده باشند ، و سست باشند نه سخت ، و به قدر سر انگشت باشند .
و مستحب است كه در وقت سنگ انداختن پياده باشد ، و سواره نباشد ، و با وضو باشد ، و بعضى از علماء « 125 » به وجوب طهارت قائل شدهاند ، و چون سنگ را در دست داشته باشد اين دعا را بخواند : « اللَّهمّ هذه حصياتي فاحصهنّ لي وارفعهنّ في عملي » .
و هر سنگ ريزه كه بيندازد اين دعا بخواند : « اللَّه أكبر ، اللَّهمّ ادحر عنّي الشّيطان ، اللَّهمّ تصديقا بكتابك ، و على سنّة نبيّك محمّد صلَّى اللَّه عليه و آله ، اللَّهمّ اجعله لي حجّا مبرورا ، و عملا مقبولا وسعيا مشكورا و ذنبا مغفورا » « 126 » .
و ميانهء او و جمره ده ذراع يا پانزده ذراع فاصله باشد ، و پشت به
شرح
( 1 ) ( طباطبائى ) : به حيثيتى كه خوردن به آن جا سبب خوردن به جمره باشد ، و الَّا مجرّد خوردن سنگ به جاى ديگر مانع نيست .
هامش
« 125 » مانند مفيد در مقنعه : 417 ، و سيّد مرتضى در جمل العلم و العمل ( رسائل السيد الشريف المرتضى مجموعهء سوم ) : 68 و إسكافى حسب نقل علَّامه در مختلف الشيعة 4 : 261 .
« 126 » وسائل الشيعة 10 : 71 ، باب 3 از ابواب رمى جمرهء عقبه ، حديث 1 .