22
إنّك إن أحسنت فنفسك تكرم و إليها تحسن : براستى كه اگر تو به نيكى گرائى نفست را گرامى و ارجمند داشته و نيكى را با نفس خود كردهء
23
إنّك إن أسأت فنفسك تمتهن و إيّاها تغبن : براستى كه تو اگر بدى كنى نفس خود را خوار داشته و او را مغبون كردهء .
24
إنّك مخلوق للآخرة فاعمل لها : براستى كه تو براى آخرت خلق شدهء براى آن كار كن .
25
إنّك لن تخلق للدّنيا فازهد فيها و أعرض عنها : براستى كه تو هيچگاه براى دنيا خلق نشدهء خود را از دنيا كنار كش و روى از آن برتاب .
26
إنّك موزون بعقلك فزكهّ بالعلم براستى كه تو بعقلت سنجيده مى شوى پس آن را با دانش افزون كن
27
إنّك مقوّم بأدبك فزينّه بالحلم : براستى كه قيمت و ارزش تو بواسطهء كمال و ادبت مىباشد پس آن را بحلم و بردبارى بياراى
28
إنّك من ورائك طالبا حثيثا من الموت فلا تغفل : براستى كه تو را از پشت سر جوينده سخت گيرى از مرگ است پس از آن غافل منشين .
29
إنّك لن يغنى عنك بعد الموت إلّا صالح عمل قدمّته فتزوّد من صالح العمل : براستى كه پس از مرگ هيچ چيز جز عمل صالحى كه آن را پيش فرستاده باشى تو را بى نياز مگرداند بنا بر اين از عمل صالح توشه بيندوز ( و براى روز بى برگى برگى بساز ) .
30
إنّك إن عملت للآخرة فاز قدحك براستى كه تو اگر براى آخرتت كار كنى تيرت بنشان مى خورد تا آنكه جامت پر مى گردد ( و قدح واحد اقداح است كه بمعنى تير تراشيده است و ممكن است قدح بكسر باشد كه آن هم تيرى است كه براى برد و باخت تعيين مىشود ) .
31
إنّك إن عملت للدّنيا خسرت صفقتك براستى كه اگر تو براى دنيا كار كنى در سوداى دستت زيان بينى ( و عمرت را بيهوده از دست مى دهى ) .
32
إنّك لن تلقى اللّه سبحانه به عمل أضرّ عليك من حبّ الدّنيا : براستى كه تو هيچگاه