مسأله 208 - كسى كه شكارى كرد چنانچه كفاره آن شتر باشد
ويافت نشود بايد شصت مسكين را اطعام نمايند ، براي هر
مسكين يك مد كه تقريبا ده سير است . واگر اين را هم نتواند ، بايد
هيجده روز روزه بگيرد . واگر كفاره گاو باشد ودست نيايد يا
مقدور نباشد بايد سى مسكين را اطعام نمايد . واگر اين را هم
نتواند نه روز روزه بگيرد . واگر كفاره گوسفند باشد ويافت نشود
يا نتواند تهيه كند ده مسكين را اطعام نمايد . واگر متمكن
نباشد بايد سه روز روزه بگيرد .
مسأله 209 - هر گاه محرم در خارج حرم كبوتر يا مانند آن را
شكار نموده وبكشد يك گوسفند بايد كفاره بدهد . ودر جوجه
آن ، يك بره يا بزغاله بايد كفاره بدهد ودر شكستن تخم آن ، يك
درهم بنابر احتياط بايد كفاره بدهد . وهر گاه محل ( غير
محرم ) كبوتر ومانند آن را در حرم بكشد ، يك درهم ودر جوجه
آن نيم درهم ودر تخم آن ربع درهم كفاره بدهد وهر گاه محرم در
حرم آن را بكشد ، هر دو كفاره بر أو واجب مىشود . وهم چنين
است در كشتن جوجه وشكستن تخم . وتخم اگر جوجه در آن به
حركت آمده ، حكم جوجه را دارد .
مسأله 210 - كفاره شكار قطاء ( مرغى است كه آن را به فارسي
سنگخوار نامند ) وكبك ودراج ومانند آن ، يك بره است كه از
شير گرفته شده وعلفخوار باشد . وكفاره شكار گنجشك وقبره كه