تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنى پيرامون توسل (فارسى) — صفحة 7

مساهمون:

ص٧
جستن . و در اصطلاح معقول انتقال جسم است از جزء مسافتى به جزء مسافت ديگر بدون آن كه از اجزاء ما بين عبور كند و محاذى آنها قرار گيرد و به عبارت ديگر از مسافتى به مسافت ديگر بدون گذشتن از مسافت متوسط » « 1 » . در نظام تكوين اگر موجودى به سمت كمال حركت كند ، بايد كمال‌دانى و كمالات در مرتبه نازل را طى كند تا به كمال عالى نايل شود ، بدون رسيدن به آن كمالها وصول به كمال عالى طفره بوده و محال است . نطفه‌اى كه به مرحله علقه نرسيده هرگز كمال مضغه بودن را پيدا نمىكند ، هسته‌اى كه جوانه نزده ، ساقه پيدا نمىكند و تا گندمى ساقه پيدا نكند هرگز به خوشه نخواهد نشست . محال بودن طفره يك قاعده عقلى است و قابل تخصيص نيست . و شامل نظام تشريع نيز مىشود . كسى كه قابليت دريافت قوانين و دستورات الهى را به نحو مستقيم از خداى متعال ندارد بايد متوسّل به كسى شود كه اين قابليت را دارد . بدون توسّل به رسول و وصىّ رسول نمىتوان از محتواى وحى و خواست خداى متعال آگاه شد ؛ اينست كه در روايات و احاديث بيان مىشود ، با ايمان به رسول و عمل به
هامش
( 1 ) . فرهنگ معارف عقلى ، ص 337 .