آدم عليه السّلام خدا را با اين نامها خواند ، و خداوند توبه او را پذيرفت ، و اين تفسير آيه شريفه :
« فَتَلَقَّى آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِماتٍ فَتابَ عَلَيْهِ »
« 1 » است .
و هيچ بنده گرفتار و محزونى نيست كه با نيّت خالص خدا را به واسطه اينها بخواند ، جز اين كه خداوند خواستهاش را اجابت مىكند . « 2 »
3 . شيخ صدوق در خصال و عيون از ابن عباس روايت كرده است كه گفت : دربارهء كلماتى كه آدم عليه السّلام از خداوند آموخت و توبهاش پذيرفته شد ، از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله سؤال كردم ؟ در پاسخ فرمودند : خدا را به حق محمد ، على ، فاطمه ، حسن و حسين درخواست كرد ، كه توبهاش را بپذيرد ، پس خدا توبه او را قبول كرد « 3 » .
4 . در جامع الاخبار مرحوم سبزوارى از امام صادق عليه السّلام
هامش
( 1 ) . بقره ، آيه 37
( 2 ) . تفسير فرات الكوفى ، ص 57 و تفسير كنز الدقائق ، ج 1 ، ص 380
( 3 ) . بحار الانوار ، ج 26 ، صص 326 - 324 آن را از خصال ج 1 و 2 ، ص 270 و معانى الاخبار ، ص 126 ، حديث 1 نقل كرده است .