بوى ويژه
تند ، معطّر ، نيروبخش ، واريتههاى كشت شده در اسپانيا و آفريقاى شمالى رايحهاى بسيار شبيه به اكاليپتوس و واريتههاى موجود در فرانسه يا يوگسلاوى نيز بويى كندر مانند دارند .
خصوصيات
اين گياه مشابه آويشن بوده ، تعداد نژادهاى شيميايى آن محدودتر است . گياه مزبور در مناطقى با آبوهواى كاملا مشخص مىرويد . نژاد شيميايى مولّد فنول - سينئول در آفريقاى شمالى ( مراكش و تونس ) ، نژاد شيميايى مولّد سينئول در اسپانيا و نژاد شيميايى توليدكنندهء وربنون در جنوب فرانسه ، جزيره كرس ، شمال ايتاليا و يوگسلاوى يافت مىگردد . بوتههاى بزرگ و انبوه اكليل كوهى ، ترجيحا در شيبهاى صخرهاى و آفتابگير نواحى مديترانه ، از ساحل دريا تا ارتفاع حدود 600 مترى ديده مىشوند .
تاريخچه و موارد مصرف در طب سنتى
سابقا از اكليل كوهى در طب ، پختوپز و نيز هنگام انجام آيينهاى مذهبى استفاده مىشد . اين گياه در قرون وسطى و دوره رنسانس ، گياهى مورد توجه بود و از آن در فرآوردههاى مختلف مانند " معجون ملكه مجارستان " ( كه نوشيدنى جوانكننده مشهورى است ) ، استفاده مىگرديد . اليزابت ملكهء مجارستان ، دستور تهيه اين معجون را در سن 72 سالگى درحالىكه مبتلا به نقرس و فلج بود ، از يك فرشته ( يا يك راهب ) دريافت كرد . وى به دنبال تهيه معجون مزبور ، سلامت و زيبايى خود را بازيافت و حتى پادشاه لهستان خواهان ازدواج با او شد .
به عقيده
Madame de sevigny
، مصرف عرق اكليل كوهى براى درمان اندوه مفيد مىباشد .
خواص درمانى
محرّك عمومى ، مقوى قلب ، محرّكبخش قشرى غدد فوق كليوى ، صفراآور ، محرّك كبد و كيسه صفرا ( افزايش ترشح صفرا ) ، ضدعفونىكننده ششها ، پيشابآور ، معرق ، ضد روماتيسم ، ضد درد عصبها ، قرمزكنندهء پوست ، بهبوددهنده زخمها و سوختگىها .
نواحى تأثير
كبد ، كيسه صفرا .