من خواهد بود « 1 » .
- حديث پنجاه و چهارم
: ابن عساكر از امام على عليه السّلام نقل كرده است كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : هركس كه به يكى از اهل بيت من نيكويى نمايد در روز بازپسين من او را پاداش خواهم داد « 2 » .
- حديث پنجاه و پنجم
: بارودى « 3 » از ابو سعيد خدرى نقل كرده است كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : همانا در ميان شما چيزى بهجا ميگذارم كه تا هنگامى كه بدان چنگ زده باشيد هيچگاه گمراه نخواهيد شد ، كتاب خدا ، ريسمانى كه يك سوى آن به دست شما و سوى ديگر آن به دست ( قدرت ) خداوند است و نزديكان از خاندانم و آن دو تا هنگامى كه در كنار حوض بر من وارد گردند هرگز از يكديگر جدا نخواهند شد « 4 » .
- حديث پنجاه و ششم
: احمد و طبرانى از زيد بن ثابت نقل كردهاند كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : من در ميان شما دو جانشين باقى ميگذارم كتاب خدا ( يعنى ) ريسمان كشيده شده بين آسمان و زمين و نزديكان از خانوادهام را و اين دو تا هنگامى كه در كنار حوض بر من وارد گردند هرگز از يكديگر جدا نخواهند شد « 5 » .
هامش
( 1 ) - حديث مذكور را متقى هندى در كنز العمال ج 6 ص 216 و 204 و 203 ابن حجر در الصواعق المحرقة ص 185 و قندوزى در ينابيع المودة ص 370 نقل كردهاند .
( 2 ) - حديث مذكور را متقى هندى در كنز العمال ج 6 ص 216 مناوى در فيض القدير ج 6 ص 172 ، طبرى در ذخائر العقبى ص 19 و ابن حجر در الصواعق المحرقة ص 185 نقل كردهاند .
( 3 ) - ابو محمد عبد الله بن محمد بن عقيل بارودى ساكن اصفهان بوده است و از ابو بكر احمد بن سلمان نجار بغدادى نقل حديث مىكرده است . زندگينامهء وى در الانساب نگاشته سمعانى ج 2 ص 65 مندرج است .
( 4 ) - حديث مذكور را متقى هندى در كنز العمال ج 1 ص 165 به سند مرفوع از ابو سعيد خدرى نقل نموده است . طبرانى نيز آن را با اندكى اختلاف در لفظ در المعجم الكبير ج 1 ص 129 بدين گونه نقل كرده است : قال النبي صلّى اللّه عليه و آله يا ايها الناس و انى تارك فيكم ما ان اخذتم به لن تضلوا بعدى ؛ امرين احدهما اكبر من الاخر كتاب الله حبل ممدود ما بين السماء و الارض و عترتى اهل بيتى و انهما لن يتفرقا حتى يردا عليّ الحوض . يعنى : اى مردم در ميان شما چيزى بهجا مىگذارم كه تا هنگامى كه آن را گرفته باشيد هرگز پس از من گمراه نخواهيد شد و آنها دو چيزند كه يكى بزرگتر از ديگرى است كتاب خدا كه ريسمان كشيده شده از آسمان به زمين است و نزديكان از خانوادهام و آن دو هيچگاه تا هنگامى كه در كنار حوض بر من وارد شوند از يكديگر جدا نخواهند شد . ديگر مصادر اين حديث شامل حلية الاولياء ج 1 ص 355 تاريخ بغداد ج 8 ص 442 ، مجمع الزوائد ج 10 ص 363 و كنز العمال ج 7 ص 225 مىباشند .
( 5 ) - حديث مذكور را احمد در المسند ج 5 ص 181 و هيثمى در مجمع الزوائد ج 9 ص 163 نقل نمودهاند و