پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : اى مردم همانا در ميان شما چيزى را به جاى مىگذارم كه تا هنگامى كه آن را گرفته باشيد هرگز گمراه نخواهيد شد ، كتاب خدا و نزديكان از خانوادهام را « 1 » .
- حديث چهل و يكم
: خطيب بغدادى « 2 » در تاريخ خويش از امام على عليه السّلام نقل كرد كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : شفاعت من شامل افرادى از امتم مىگردد كه به خانوادهام مهر ورزند « 3 » .
- حديث چهل و دوم
: طبرانى از ابن عمر نقل نموده است كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود :
نخستين افرادى از امت كه من شفاعتشان را مىنمايم اهل بيتم هستند « 4 » .
- حديث چهل و سوم
: طبرانى از مطلب بن حنطب « 5 » از پدرش نقل كرد كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله در جحفه « 6 » براى ما سخنرانى مىكرد و در سخنرانى خود فرمود : آيا من از خودتان به شما سزاوارتر نيستم ؟ مستمعين گفتند : آرى اى پيامبر خدا پس آن حضرت فرمود : همانا من از شما دربارهء دو چيز بازخواست مىكنم كتاب خدا و خانوادهام « 7 » .
هامش
( 1 ) - حديث مذكور را ترمذى در الجامع الصحيح ج 2 ص 308 ، متقى هندى در كنز العمال ج 1 ص 48 و طبرانى در المعجم الكبير ج 1 ص 129 نقل نمودهاند .
( 2 ) - ابو بكر احمد بن على بن ثابت بن احمد بن مهدى بغدادى معروف به خطيب در سال 392 ه ق . در غزية ( ناحيهاى بين كوفه و بغداد ) متولد گرديد . وى در بغداد رشد يافت و در طلب دانش به مكه ، بصره ، دينور ، كوفه و برخى نقاط ديگر مسافرتها نمود . وى عالمى اديب ، شاعر و حريص بر مطالعه و تأليف بود . برخى از تأليفات وى شامل : تاريخ بغداد ، الجامع ، الكفاية ، المتفق و المفترق مىباشند وى در سال 463 ه ق . درگذشت زندگينامهء او در تذكرة الحفاظ ج 1 ص 136 - 135 مندرج است .
( 3 ) - حديث مذكور را خطيب در تاريخ بغداد ج 2 ص 146 بدين گونه نقل نموده است : على ابن ابى طالب عليه السّلام از پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله نقل كرده است كه فرمود : شفاعتى لامتى من احب اهل بيتى و هم شيعتى ، يعنى : شفاعت من شامل افرادى از امتم ميگردد كه به خانوادهام مهر ورزند و آنان شيعيان من هستند . متقى هندى نيز اين حديث را در كنز العمال ج 6 ص 217 نقل نموده است . برخى از ديگر مصادر حديث مذكور شامل الجامع الصغير ج 2 ص 49 و ينابيع المودة ص 185 هستند .
( 4 ) - حديث مذكور را هيثمى در مجمع الزوائد ج 1 ص 280 متقى در كنز العمال ج 6 ص 215 ، طبرى در ذخائر العقبى ص 20 ، مناوى در فيض القدير ج 2 ص 90 و ابن حجر مكى در الصواعق المحرقة ص 111 نقل نمودهاند .
( 5 ) - 1794 ز مطلب بن عبد الله بن حنطب بن حارث بن عبيد بن عمر بن مخزوم مخزومى قرشى در جنگ بدر اسير گرديد و بعدها اسلام آورد . زندگينامهء او در الاصابة ج 6 ص 104 تهذيب التهذيب ج 10 ص 178 و ميزان الاعتدال ج 4 ص 129 مندرج است .
( 6 ) - جحفه نام محلى در بين مكه و مدينه است .
( 7 ) - حديث مذكور را هيثمى در مجمع الزوائد ج 5 ص 195 و ابن اثير در اسد الغابة ج 3 ص 147 نقل كردهاند .