قرباني را خودش بخورد وقدرى را هديه دهد ، ومقدارى را
به فقير مؤمن صدقه بدهد ، واحتياط آن است كه هديه را
هم به مؤمن دهد ، واين كه هر يك از صدقه وهديه كمتر از
ثلث قرباني نباشد ، ودر هديه فقر شرط نيست .
( مسأله 190 ) لازم نيست كه سهم هر يك را جدا كند ،
بلكه اگر همين طور هديه وتصدق كند ، وبعد آن فقير
مؤمن ، ومؤمني كه هديه را قبول كرده سهم خود را به
ديگرى صدقه بدهد اشكال ندارد ، واگر پيش از عمل كردن
به اين احتياط ، افرادى قرباني را به دزدى يا غارت ببرند ،
لازم نيست دوباره قرباني كند . ولى اگر قرباني را به آنها
بدهد ، بايد قيمت گوشت قرباني سهم فقرا را به فقرا
برساند ، نه قيمت گوسفند زنده را .
( مسأله 191 ) چون ممكن است در منى بواسطة حاضر
نبودن فقير مؤمن ، تصدق دادن ثلث قرباني به مؤمن فقير
وهمچنين هديه دادن ثلث آن به مؤمن ممكن نباشد ، بهتر