كرده ، هر چند داراى ساير شرايط حج نيز بأشد مستطيع نخواهد بود .
( مسأله 49 ) : اگر كسى براي رفتن به حج ، ضروريات زندگى
( همانند خانه ولباس وأثاث خانه وابزار كار كه به آنها احتياج دارد )
خود را بفروشد وبا پول آن به حج برود اگر در زندگى به زحمت
ومشقت نيفتد مجزى از حجة الاسلام است
( مسأله 50 ) : اگر كسى به مقدار هزينه حج ، پول داشت ولى
نمىدانست كه مستطيع است ويا أين كه مىدانست ولى از وجوب
حج ، به شخص مستطيع غافل بود ( غفلتى كه معذور بود ) در أين صورت
حج بر أو واجب نيست .
اما اگر شك داشت ويا غافل از وجوب حج بود ( منشأ غفلت
وى نيز تقصير بود ) وپس از تلف شدن پول متوجه گرديد ظاهر
أين است كه با وجود ساير شرائط ، حج بر ذمه وى مستقر شده وبايد به
حج برود .
( مسأله 51 ) : ظاهر أين است كه در مخارج وهزينه سفر حج ،
ملكيت معتبر نيست واگر با اباحه نيز حاصل شود استطاعت صدق
كرده ، واجب است به حج برود .
( مسأله 52 ) : هر گاه پيش كسى مالي بأشد كه اجازه تصرف در
آن را داده باشند اگر آن مال ، كفايت هزينه حج را بكند با دارا بودن
ساير شرايط ، حج بر أو واجب خواهد بود ( به شرطي كه اجازه داده
شده شرعا قابل برگشت براي صاحب اجازه نباشد ويا اطمينان داشته
بأشد كه بر نخواهد گشت ) .
( مسأله 53 ) : در استطاعت مالي معتبر است علاوة بر مخارج
مناسك حج ( فارسي ) — صفحة 19
مساهمون: السيد محمد الروحاني
ص١٩