بگويد وتلقين ديگرى نيز مؤثر واقع نشود واجب است هر طورى كه
خودش مىتواند بگويد ، وأحوط در أين صورت ، جمع بين گفتن
به مقدار ميسور وگفتن ترجمه آنها ونائب گرفتن ديگرى است كه بجاى
أو تلبيه را بگويد .
( مسأله 412 ) : ولى طفل غير مميز ، بجاى أو تلبيه بگويد .
( مسأله 413 ) : شخص گنگ ولآل با انگشت خود به تلبيه إشارة
نموده وزبان خود را حركت دهد وأولى أين است كه أين كار را خودش
انجام داده ونائب هم بگيرد كه بجاى أو تلبيه بگويد .
( مسأله 414 ) : احرام حج تمتع ، عمره تمتع ، عمره مفرده ، حج
افراد ، بدون تلبيه منعقد نمىشود ولى احرام حج قران ، به تلبيه يا
اشعار يا تقليد محقق مىشود .
( مسأله 415 ) : گفتن تلبيه ، بيش از يك مرتبه واجب نيست ولى
تكرار آن مستحب است .
( مسأله 416 ) : اگر شخصي لباس احرام را پوشيد ونيت احرام
كرد وپيش از گفتن تلبيه ، يكى از محرمات احرام را مرتكب گرديد
گناهى نكرده وكفاره نيز ندارد .
( مسأله 417 ) : هر گاه پس از پوشيدن لباس احرام وپيش از
گذشتن از ميقات ، شك نمايد كه تلبيه را گفته يا نه ، لازم است تلبيه را
بگويد .
( مسأله 418 ) : اگر پس از گفتن تلبيه شك كند كه درست گفته يا
نه ، احتياج به گفتن نيست احرام وعملش صحيح است .
مناسك حج ( فارسي ) — صفحة 118
مساهمون: السيد محمد الروحاني
ص١١٨