مىرود به شرطي كه مال معتد به باشد .
سوم - شبانهائى كه احتياج دارد حيوانات آنها به چرانيدن در شب .
چهارم - كساني كه متكفل آب دادن به حجاج هستند در مكة .
پنجم - كساني كه شب را در مكة بيدار باشند وبه عبادت مشغول باشند تا صبح
وكار ديگر جز آن نكنند مگر كارهاى ضروري از قبيل خوردن وآشاميدن به قدر احتياج
وتجديد وضوء .
مسأله 4 - كسى كه در احرام عمره تمتع از صيد وزن اجتناب نكرده بايد شب سيزدهم
بماند ، واين حكم اختصاص به احرام حج ندارد .
مسأله 5 - مقدار شب كه واجب است در اين سه شب بيتوته كرد از أول شب است تا
نصف آن ، پس كسى كه از غروب بيتوته كرد در منى تا نيمه شب مانع ندارد بعد از آن
بيرون برود ، واحتياط مستحب آنست كه پيش از طلوع صبح وارد مكة نشود .
مسأله 6 - كسى كه در أول شب بي عذر در منى نبود احتياط واجب آنست كه قبل از نيمه
شب برگردد وتا صبح بماند .
مسأله 7 - نيمه شب را بايد از أول غروب تا طلوع آفتاب حساب كنند بنابر احتياط
واجب ، واحتياط آنست كه از مغرب شرعي حساب كنند .
مسأله 8 - بيتوته در منى از عبادات است بايد با نيت خالص براي أطاعت خداوند
بجا آورد .
مسأله 9 - جائز نيست در غير مكة مشغول عبادت شود وبه منى نرود ، حتى در بين راه
منى ومكة به احتياط واجب .
مسأله 10 - كسى كه ترك كند بيتوته به منى را در شبى كه واجب است بماند براي هر
شبى يك گوسفند بايد قرباني كند .
مسأله 11 - فرقى نيست در واجب بودن قرباني بين آن كه از روى علم وعمد باشد يا
از روى نسيان باشد يا از روى ندانستن مسأله .
مسأله 12 - كساني كه در مكة تا صبح به عبادت مشغول بودند ونيامده اند به منى قرباني
بر آنها واجب نيست .