كه در روز نتواند رمى كند مانند كسى كه بر جان ويا مال ويا ناموس
خود بترسد ( واين حكم شامل پير مرد وزن وبچه وضعيف كه بر
جان خود از ازدحام مىترسند مىباشد ) ، براي چنين كساني جايز
است رمى را شب آن روز انجام دهند . با علم به عدم تمكن از رمى در
روز .
مسأله 439 - كسى كه رمى روز يازدهم را فراموش كند ، واجب
است روز دوازدهم آن را قضا نمايد . وكسى كه رمى روز دوازدهم
را فراموش كرده ، بايستى در روز سيزدهم قضا نمايد . وقضاى روز قبل را پيش از اداى همان روز به جا آورد .
مسأله 440 - كسى كه رمى را در منى فراموش نموده وپس از
كوچ به مكة يادش آمد ، واجب است به منى برگشته ورمى نمايد .
وچنانچه فراموش شده رمى دو روز يا سه روز باشد ، احتياط اين
است كه بين وظيفة هر روز وروز ديگر ترتيب را مراعاة نمايد .
وچنانچه پس از خروج از مكة يادش آمد كه رمى نكرده ، واجب
نيست به منى بر گردد بلكه در سال بعد خود ودر صورت عدم امكان نائبش آن را قضا نمايد . البتة در أيام تشريق .
مسأله 441 - بيمارى كه اميد ندارد تا مغرب بهبودى حاصل
كند براي رمى نايب بگيرد . وچنانچه اتفاقا پيش از غروب
آفتاب بهبودى يافت وحالش خوب شد ، اعاده لازم نيست
اگر چه أحوط است .