نموده
يك قسمت را به فقير مؤمن صدقه داده ويك قسمت را به مؤمنين
هديه نموده ويك قسمت باقي را خود بخورد . وواجب نيست
ثلث فقير را به شخص خود فقير بدهد بلكه جايز است به وكيل
فقير داده شود گر چه وكيل فقير خود صاحب قرباني باشد . وكيل
در آن قسمت بر حسب اجازه موكل خود هر تصرفى را كه گفته
است مىنمايد چه بخشيدن به ديگر يا فروش يا اعراض وغير
اينها . اگر چه أحوط جمع بين اين دو عمل ودادن عوض به مؤمن
مستحق در هر دو قسمت هديه وصدقه است در محل با فرض
امكان .
مسأله 405 - افراز وجدا كردن هر قسمتى از يكديگر لازم
نيست وهمين كه يك سوم مشاع را به عنوان صدقه ويك سوم
مشاع را به عنوان هديه داده واز قسمت باقي مانده مقدارى بخورد
كافى است .
مسأله 406 - كسى كه صدقه يا هديه را قبص مىكند ، هر طور
بخواهد مىتواند تصرف كند . وچنانچه أو را به غير مؤمن يا غير
مسلمان ببخشد عيبى ندارد .
مسأله 407 - چنانچه قرباني را كشت وپيش از تصديق وهديه
نمودن ، دزدى قرباني را دزديد يا كسى به زور از أو گرفت ، صاحب
قرباني ضامن نخواهد بود . بلى اگر خود به اختيار خود أو را تلف يا
به نا أهل بخشيد ، بنابر احتياط قيمت قدرى از صدقه را ضامن
خواهد بود .