صورتي كه كشتن به جهت دفع اذيت باشد كفاره ندارد .
( 194 ) : در راهى كه ملخ زياد است ، بايستى محرم راه خود را
كج كند كه آن را نكشد . واگر نتواند اين كار را بكند كه خواه
ناخواه ملخ پايمال شود در صورتي كه متعمد نباشد ، مانعى ندارد .
( 195 ) : اگر جماعتى در كشتن شكارى شركت كردند بر هر يك
كفاره مستقلى هست .
( 196 ) : محرمى كه شكارى كرده وآن را بخورد بنابر احتياط
واجب بايد دو كفاره دهد ، بلكه دو كفاره وقيمت آن را بدهد .
( 197 ) : كسى كه شكارى همراه دارد وداخل حرم شود بايد آن
را رها كند واگر رها نكرد تا اين كه شكار مرد بايد كفاره بدهد .
بلكه بنابر احتياط لازم چنانچه قبل از احرام شكار كرده به مجرد
محرم شدن بايد شكار را رها كند ، هر چند داخل حرم نشده باشد .
( 198 ) : در وجوب كفاره براي كشتن شكار وخوردنش ، فرقى
نيست بين اين كه عمدا باشد يا سهوا ، بلكه اگر حكم را هم
نمىدانسته بايد كفاره بدهد . ولى اگر چند نفر شريك باشند در
شكار بدون تعمد ، يك كفاره كفايت مىكند ، ولى در صورت عمد
بر هر كدام يك كفاره واجب است .
( 199 ) : به تكرار شكار كفاره نيز مكرر مى شود ، خواه شكار از
مناسك حج وعمره ( فارسي ) — صفحة 75
مساهمون: السيد محمد علي الأبطحي
ص٧٥