بجاى آن بخرد ، بعد اگر قرباني أولى پيدا شد بايد أولى را بكشد ،
ونسبت به دومى مختار است كه بكشد يا نه ودر حكم ساير
اموالش خواهد بود ، هر چند احتياط غير لازم وبهتر اين است كه
آن را نيز بكشد . وچنانچه قرباني أول بعد از كشته شدن قرباني
دوم پيدا شد بنابر احتياط واجب بايد أولى را نيز بكشد .
( 369 ) : اگر قرباني گمشده اى را پيدا كرد بايد تا روز دوازدهم
اعلان وتعريف كند ، وچنانچه صاحبش پيدا نشد ، عصر روز
دوازدهم آن را از طرف صاحبش بكشد .
( 370 ) : كسى كه پول قرباني را دارد وقرباني نيابد بايد پول نزد
شخص أميني امانت بگذارد كه تا آخر ماه ذي الحجة با آن پول
قرباني بخرد وذبح كند . وچنانچه ماه ذي الحجة گذشت نبايد
بكشد مگر در سال بعد .
( 371 ) : كسى كه نه قرباني دارد ونه پول آن را ، بايد بجاى
قرباني كردن ده روز روزه بگيرد ، سه روز را در حج ( روز هفتم ،
هشتم ونهم ذي الحجة ) وهفت روز ديگر را در وطن خود . وبنابر
احتياط لازم بايد هفت روز پى در پى باشد . وسه روز أول را
مىتواند پس از شروع به اعمال عمره تمتع از أول ماه ذي الحجة
بگيرد وبايد پى در پى باشد . وچنانچه به وطن خود بر نگشت
و
مناسك حج وعمره ( فارسي ) — صفحة 139
مساهمون: السيد محمد علي الأبطحي
ص١٣٩