سوم : زاد وراحله . زاد عبارت است از توشه راه يا پولى كه
بتوان با آن توشه راه را تهيه كرد . وراحله يعنى وسيله سواري يا
پولى كه بتوان با آن وسيله سفر را تهيه كرد . ولازم است زاد
وراحله لايق به حال شخص باشد .
( 15 ) : داشتن راحله يا وسيله سواري مختص به صورت
احتياج نيست بلكه مطلقا شرط است هر چند محتاج به آن نباشد .
مانند اين كه بدون مشقت ، قدرت پياده روى داشته وپياده روى هم
منافى شرف وآبرويش نيست .
( 16 ) : معيار در زاد وراحله وجود فعلى آنهاست وبر كسى كه
مىتواند آنها را با كار وكسب ، تحصيل كند حج واجب نيست .
ودر شرط بودن زاد وراحله فرقى نيست بين راه دور يا نزديكى كه
عادتا احتياج به راحله دارد .
( 17 ) : استطاعت از جائى معتبر است كه عازم حج است نه از
وطنش . مثلا هر گاه براي تجارت يا غير آن به مدينه منوره يا جده
رفت وآن جا زاد وراحله سفر حج را داشت حج بر أو واجب
است ، هر چند اگر در وطن خود بود مستطيع نمىشد .
( 18 ) : اگر ملكي دارد كه با فروش آن مىتواند مخارج حج را
تحصيل كند ، واجب است بفروشد . ودر صورتي كه كمتر از قيمت
مناسك حج وعمره ( فارسي ) — صفحة 10
مساهمون: السيد محمد علي الأبطحي
ص١٠