شك كند در حمد بعد از شروع در سوره بلكه شك كند در أول حمد يا سوره بعد از رسيدن باخر
انها بلكه يا شك كند در آية بعد از دخول در آية بعد از ان بلكه يا شك كند در أول آية بعد از رسيدن
باخر ان كه در هيچ كدام اعتنا بشك نكند وبنا گذارد كه بجا أورده وفرقى نيست در ان غير ما بين
جزء واجبي يا مستحبى مثل انكه شك كند در سوره بعد از دخول در قنوت يا شك كند در تكبيرة
الاحرام بعد از دخول در استعاذه وشك در تسبيحات اربع بعد از دخول در استغفار كه بايد اعتنا
بمشكوك نكند چنانچه فرقى نيست در مشكوك فيه ما بين انكه واجب باشد يا مستحب وظاهر ان است
كه فرق نباشد بين انكه ان غير از اجزاء نماز باشد يا از مقدمات ان پس اگر شك كند در ركوع
يا در قيام بعد از ان بعد از سرازير شدن براي سجده اعتنا نكند بلى اگر شك كند در سجود در حالتيكه
شروع به برخواستن كرده بايد برگردد وسجود را بعمل أورد بخلاف انكه شك كند در تشهد بعد از شروع
بقيام كه أقوى آنست كه اعتنا بشك نكند
( مسألة 11 ) أقوى جريان حكم مذكور است در غير نماز
مختار پس كسيكه تكليف أو نماز نشسته است مثلا ودر حال جلوس بدل قيام شك كند كه سجود
بعمل امده يا نه اعتناء نكند وهم چنين اعتنا نكند اگر در انحال شك در تشهد كند بلى اگر در حالت
جلوس نداند كه جلوس بدل قيام است يا جلوس بعد از سجده يا جلوس براي تشهد بايد مشكوك را بجا
أورد زيرا كه معلوم نيست كه داخل غير شده باشد تا شك أو اعتبار نداشته باشد
( مسألة 12 ) اگر
بداند جزئي را بعمل أورده وشك كند در انكه صحيح بجا أورده يا فاسد پس هر گاه شك در صحت
ان بعد از دخول در غير باشد بي اشكال بشك خود اعتنا نكند واگر هنوز داخل جزء بعد نشده شك
در صحت ان كند نيز أقوى عدم اعتناء بان است هر چند أحوط اتمام نماز واعاده ان است در صورتيكه
مشكوك از افعال نماز باشد واگر مشكوك قرائت يا ذكر باشد غير تكبيرة الاحرام أحوط آن است كه
مشكوك را بعمل أورد
( مسألة 13 ) اگر شك كند در جزئي پيش از دخول در غير وبرگردد
مشكوك را بجا أورد وبعد از ان معلوم شود كه بجا أورده بوده پس در صورتيكه مشكوك ركن بوده
ومكرر بعمل امده نمازش باطل است والا صحيح است وبراى زيادة دو سجده سهو بايد بجا أورد
واگر بعد از دخول در غير شك كند واعتنا نكند وبعد از ان معلوم شود كه ان جزء را بجا نياورده
بوده پس هر گاه محل تدارك جزء فراموش شده باقي است كه داخل ركن بعد نشده باشد برگردد