Skip to main content

غاية القصوى در ترجمه عروة الوثقى ( فارسي ) — Page 415

Contributors:

P.415
ودر صورتيكه مأموم منحصر بچند نفر زن باشند پشت سر أو صف كشند وهر گاه يك نفر مرد ويك زن يا چند نفر زن باشند مرد پهلوى راست امام بايستد وزن پشت سر أو وهر گاه زيادة از يك مرد ويك زن باشند مردها پشت سر امام صف كشند وزنها پشت سر مردها وكيفيات مزبوره مستحب بلكه أحوط است وهر گاه امام زن باشد بهتر ان است كه با زنانيكه باو اقتدا كنند در صف بايستد كه امام ما بين انها پيدا نباشد ( دويم ) انكه امام در ميان صف بايستد ( سيم ) انكه در صف أول كساني بايستند كه در علم وكمال وعقل وورع وتقوى مزيتى بر ديگران داشته باشند وأفضل انها در جانب راست از صف أول بايستد زيرا كه ان أفضل صفوف است ( چهارم ) انكه مأموم نزديك امام بايستد ( پنجم ) جانب راست صفوف بايستد كه أفضل از جانب چپ ان است ولكن در نماز ميت صف اخر أفضل است ( ششم ) انكه صفوف راست ومعتدل باشد وشانه هاى مأمومين با يكديگر محاذى باشد وجاى خالى در صفوف نگذراند ( هفتم ) صفوف را نزديك يكديگر به بندند بنحوى كه ما بين انها زيادة از مقداريكه بتوانند سجده كنند نباشد ( هشتم ) انكه امام مراعاة أضعف مأمومين را نمايد وقنوت وركوع وسجود را طول ندهد مگر در صورتيكه بداند جميع مأمومين راغب بطول دادن مىباشند ( نهم ) انكه مأموم مسبوق كه مثلا در ركعت سيم اقتداء كرده هر گاه از قرائت فارغ شد وهنوز امام بركوع نرفته مأموم در انحال بتسبيح وتحميد وتهليل وثناء الهى مشغول شود ويك ايه از اخر سوره را باقي گذارد كه پيش از ركوع بخواند ( دهم ) انكه امام بعد از سلام نماز سر جاى خود بنشيند بهيئت نمازگذار تا تمام مأمومين كه بسبب مسبوق بودن يا نماز تمام خواندن در صورتيكه امام مسافر باشد از نماز فارغ شوند بلكه أحوط است ومستحب است امام مسافر يكى از مأمومين را كه نماز تمام مىخواند نائب بگيرد در امامت كه بعد از مفارقت در تتمه نماز باو اقتدا كنند ومكروه است نايب گرفتن مأموم مسبوق بلكه بهتر آن است كسى را كه در اقامه ان نماز حاضر نبوده نايب نگيرد ( يازدهم ) انكه قرائت جهريه وأذكار را بلند بخواند كه مأمومين بشنوند لكن فرياد نزند ( دوازدهم ) انكه هر گاه امام بفهمد كه كسى مىخواهد داخل جماعت شود انتظار أو را بكشد وركوع را دو برابر ساير ركوعات خود طول دهد انوقت سر بر دارد هر چند بفهمد كه انكس هنوز اقتداء نكرده يا ديگرى مىخواهد اقتدا كند ( سيزدهم ) بعد از فراغت امام از سوره حمد مأموم بگويد الحمد لله رب