واگر هنوز محل آن باقي است برگردد وان جزء يا شرط را بعمل أورد چه در تيمم بدل از وضوء وچه
بدل از غسل بنابر أقوى لكن أحوط اعتناء بشك واتيان بمشكوك است مطلقا اگر چه از محل آن
گذشته باشد بلكه بعد از فراغ نيز ماداميكه از جاى خود بر نخواسته يا بكار ديگر مشغول نشده أحوط
آنست كه بر گردد وان جزء يا شرط را بجا أورد وتيمم را تمام كند بخصوص در تيمم بدل از وضوء
( مسألة 20 ) اگر بعد از فراغ از تيمم بفهمد كه جزئي را ترك كرده پس اگر موالات بهم نخورده
آن جزء وما بعد آن را بجار أورد واگر بهم خورده واجب است از سر گيرد واگر بعد از نماز متذكر شود
كه تيمم أو بواسطة اخلال جزئي يا شرطي باطل بوده بايد تيمم كند ونماز را اعاده يا قضاء نمايد بلي اگر
جهلا يا نسيانا بزمين غصبى تيمم نموده صحيح است واعاده لازم نيست مگر با علم وعمد چنانچه گذشت
( فصل پنجم ) در احكام تيمم ( مسألة 1 ) جايز نيست تيمم براي نماز پيش از دخول وقت
آن اگر چه بعنوان تهيا بجا أورد بلي اگر قبل از وقت نماز بقصد غايت ديگرى چه واجب وچه مندوب
تيمم نمود بعد از دخول وقت بهمان تيمم مىتواند نماز كند مثل انكه براي نماز قضا يا نماز نافله تيمم كرده
باشد يا انكه وظيفة أو تيمم بوده
( مسألة 2 ) اگر بعد از دخول وقت براي نمازى چه فريضة
يا نافله تيمم نمود بعد از آن هر نمازى را مىتواند بهمان تيمم تجا أورد اگر چه در حال تيمم وقت آن
نماز داخل نشده باشد ماداميكه آن تيمم باطل نشده باشد بحدث يا بوجود آب پس هر گاه براي
نماز صبح تيمم كرده جايز است نماز ظهر را بهمان تيمم بعمل أورد ومثل آن است هر گاه براي غايت
ديگرى تيمم كرده بوده
( مسألة 3 ) أقوى جواز تيمم است در وسعت وقت اگر چه احتمال دهد
زوال عذر را در اخر وقت بلكه اگر چه مظنه برفع عذر در اخر وقت داشته باشد بلى در صورتيكه
بداند در اخر وقت عذر أو زائل خواهد شد واجب است صبر كند ولكن با احتمال رفع عذر أحوط
تأخير تيمم تا اخر وقت است بخلاف صورتيكه بداند بقاء عذر را تا اخر وقت كه جواز مبادرت
تيمم بي اشكال است خلاصه انكه يا مىداند كه تا اخر وقت عذر أو باقي است يا مىداند كه قبل از
اخر وقت زايل مىشود يا زوال آن را احتمال مىدهد پس در صورت أولى از أول وقت جايز است تيمم
كند ودر صورت ثانيه واجب است تأخير آن ودر صورت سيم أقوى جواز مبادرت است خصوصا
با ظن ببقاء عذر وأحوط تأخير است خصوصا با ظن بزوال آن
( مسألة 4 ) اگر براي نماز تيمم كند