ايشان اخبار و حوادث را از او روايت كردهاند .
شرح حال و نام آثارش در فهرست ابن النديم و ارشاد الاريب ياقوت به تفصيل ذكر شده است . مولد و منشأ وى بصره و اقامتش در مدائن بوده ، از اين جهت به مدائنى شهرت يافته است ، و بعد از مدائن به بغداد رفته و تا آخر عمر در آنجا بسر برده است .
در بغداد خدمت اسحاق بن ابراهيم موصلى را اختيار كرده ، و در منزل او سكنى داشته ، و در همان منزل هم به ديگر سراى رخت بربسته است .
ابن النديم تولدش را سال 135 و سال وفاتش را سال 215 نوشته است ، و بعد اضافه كرده كه به خط ابن الكوفى خواندم كه مدائنى به سال 225 درگذشته است .
ابن اثير هم در كامل وفات او را در همين سال يعنى سال 225 دانسته است .
طبرى از او گاه به ابو الحسن مدائنى و گاه به على بن محمد و بعضى مواضع على بن محمد بن ابى سيف مدائنى مورخ راوى ياد نموده ، و قريب چهار صد بار از او نام برده است .
مسعودى در كتاب التنبيه و الاشراف ، و تنوخى در فرج بعد از شدت اخبارى از مدائنى روايت نمودهاند .
تصنيفات و تأليفاتش بسيار است و نام قريب به دويست و سى كتاب و رساله از او در كتاب الفهرست ابن النديم و ارشاد الاريب و هدية العارفين ذكر شده است .
احتمال آنكه مقصود از ابو الحسن ميدانى على بن محمد بن احمد ميدانى نيشابورى باشد منتفى است ، چه زمان ميدانى يك قرن بعد از نرشخى بوده و نرشخى نمىتواند از او روايت داشته باشد .
تاريخ بخارا ( فارسي ) — صفحة 269
مساهمون: محمد بن جعفر النرشخي
ص٢٦٩