تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة با ترجمه فارسى روان ( فارسى ) — صفحة 839

مساهمون:

ص٨٣٩
406 - چه خوب است تواضع و فروتنى ثروتمندان در برابر فقرا براى رسيدن به پاداش الهى و از ان بهتر بى اعتنايى و تكبّر مستمندان در برابر اغنيا به خاطر تكيه به خداست . 407 - خداوند عقل را در وجود كسى وديعه ننهاده ، جز اين كه روزى به وسيلهء آن او را نجات خواهد داد . 408 - آن كس كه با حق گلاويز شود حق او را بر زمين خواهد كوبيد . 409 - قلب ، كتاب ديده است . 410 - پرهيزكارى رئيس اخلاق و صفات پسنديده است . 411 - لبهء تيز زبانت را بر ضدّ كسى كه سخن بر زبانت نهاده به كار مگير ، همچنين بلاغت سخنت را بر ضدّ كسى كه فنّ سخنورى به تو آموخته صرف مكن ! 412 - در تأديب خويشتن همين بس كه از آنچه بر ديگران نمىپسندى اجتناب ورزى . 413 - يا شكيبايى آزادگان داشته باش و گرنه همچون جاهلان بى خبر خود را به فراموشى زن . 414 - و در خبر ديگرى آمده كه امام به اشعث بن قيس به عنوان تسليت فرزندش فرمود : يا همچون مردان بزرگوار شكيبايى كن و گرنه همچون بهايم خود را به غفلت زن . 415 - امام در توصيف دنيا فرموده است : مغرور مىكند و زيان مىرساند و مىگذرد . خداوند نه دادن آن را به عنوان پاداش دوستانش پذيرفته و نه گرفتن آن را به عنوان كيفر دشمنانش . اهل دنيا همچون كاروانى هستند كه هنوز رحل اقامت نينداخته‌اند ، قافله سالار فرياد مىزند ( كوچ كنيد و آنها كوچ مىكنند ) . 416 - به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود : چيزى از دنيا بعد از خود باقى مگذار ، زيرا آنچه باقى مىگذارى براى يكى از دو كس خواهد بود ، يا شخصى است كه آن را در اطاعت خداوند صرف مىكند و سعادتمند مىگردد به همان چيزى كه تو به خاطر آن شقاوت يافته‌اى و يا شخصى است كه آن را در معصيت خداوند به كار مىگيرد و به وسيلهء آنچه تو براى او اندوخته‌اى ، شقاوتمند مىشود . بنابراين تو معاون او در گناه بوده‌اى . هيچ كدام از اين دو ، لياقت ندارند كه تو آنها را بر خود مقدّم دارى . شريف رضى رحمه الله مىگويد : اين سخن به گونهء ديگرى نيز نقل شده و آن اين است كه :