154 - آن كس كه به كار جمعيّتى راضى باشد ، همچون كسى است كه در آن كار با آنها دخالت دارد ، منتها آن كس كه در كار باطل دخالت دارد دو گناه مىكند : گناه عمل و گناه رضايت .
155 - به عهد و پيمانها وفادار باشيد ، مخصوصاً هنگامى كه طرف شما افراد باشخصيّت و وفادار به عهد باشند .
156 - لازم است از كسى اطاعت كنيد كه از نشناختن او معذور نيستيد . ( يعنى از خداوند قادر متعال كه شناختش بر همه فرض است ) .
157 - چهرهء حقيقت به شما نشان داده شده است ، اگر چشم بينا داشته باشيد ، وسايل هدايت در اختيار شماست ، اگر اهل هدايت باشيد و صداى حق در گوش شماست ، اگر گوش شنوا داشته باشيد .
158 - برادرت را ( به هنگام خطا كارى ) به وسيلهء نيكى سرزنش كن ! و شرّ او را از طريق بخشش كردن دور ساز .
159 - كسى كه خود را در مواضع تهمت قرار دهد ، نبايد آن كس را كه به او سوءظن پيدا مىكند سرزنش نمايد .
160 - آنها كه دستشان به حكومت مىرسد ( غالباً ) استبداد به خرج مىدهند .
161 - كسى كه استبداد رأى داشته باشد هلاك مىشود ، و هركس با مردان بزرگ مشورت كند در عقل و دانش آنها شركت مىجويد .
162 - كسى كه رازش را بپوشاند ، اختيارش هميشه در دست اوست .
163 - فقر مرگ بزرگ است .
164 - آن كسى كه حقّ « حق ناشناسى » را ادا كند ، ( گويى ) او را پرستش كرده ( و بردهء اوست ) .
165 - اطاعت مخلوق در معصيت خالق روا نيست ، ( هرگز به خاطر اطاعت مخلوق معصيت خالق مكن ) .
166 - براى انسان عيب نيست كه حقّش تأخير افتد ؛ عيب آن است كه چيزى را كه حقّش نيست بگيرد .
167 - خودپسندى مانع بزرگ ترقّى است .
168 - آخرت نزديك است و توقّف در دنيا كوتاه .
169 - صبح براى آنها كه دو چشم باز دارند روشن است ( كنايه از اين كه حق براى آنها كه اهل تحقيق و فكر هستند آشكار مىباشد ) .
170 - ترك گناه آسانتر از تقاضاى توبه است .
نهج البلاغة با ترجمه فارسى روان ( فارسى ) — صفحة 777
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٧٧٧