و پيرو فرمان طمع نگردد .
111 - به هنگام بازگشت از صفّين « سهلبن حنيف انصارى » كه همراه امام عليه السلام بود در كوفه از دنيا رفت و او از محبوبترين مردم نزد امام عليه السلام بود .
امام عليه السلام ( در زمينهء بى وفايى دنيا و از دست دادن سريع عزيزان ) فرمود :
حتّى اگر كوهى مرا دوست بدارد از هم مىشكافد و فرو مىريزد !
شريف رضى رحمه الله مىگويد : معناى اين سخن آن است كه شدايد و مصايب بسرعت به سراغ او مىآيد و اين سرنوشت تنها در انتظار پرهيزكاران و برگزيدگان و خوبان است ، و اين همانند سخن زير است كه از امام عليه السلام نقل شده :
112 - هركس ما اهل بيت را دوست دارد بايد چادر فقر را مهيّا سازد ( و آمادهء انواع محروميّتها و فشار ستمكاران گردد ) .
113 - هيچ مالى پر درآمدتر از عقل نيست ، هيچ تنهايى وحشتناكتر از خودبينى نيست . هيچ عقل و درايتى همچون عاقبت انديشى نيست ، هيچ بزرگوارى همچون تقوا نيست ، هيچ همنشينى همچون حسن خلق نيست ، هيچ ميراثى همچون ادب نيست ، هيچ رهبرى همچون توفيق نيست ، هيچ تجارتى همچون عمل صالح نيست ، هيچ سودى همچون پاداش الهى نيست ، هيچ پارسايى همچون پرهيز از شبهات نيست ، هيچ زهدى همچون بى اعتنايى به حرام نيست ، هيچ علمى همچون تفكّر نيست ، هيچ عبادتى همچون اداى فرايض و واجبات نيست ، هيچ ايمانى همانند حيا و صبر نيست ، هيچ سابقهء شخصيّتى چون تواضع نيست ، هيچ شرافتى چون علم نيست ، هيچ عزّتى چون حلم نيست و نه هيچ پشتيبانى مطمئنتر از مشورت !
114 - هنگامى كه صلاح و نيكى بر زمان و مردم زمان گسترش يابد ؛ در اين حال اگر كسى گمان بد به ديگرى ببرد كه از او گناهى ظاهر نشده به او ستم كرده است ! و هنگامى كه فساد بر زمان و اهل زمان مستولى شود ، هر كسى گمان خوب به ديگرى ببرد خود را فريب داده است .
115 - كسى به آن حضرت عرض كرد حال شما چطور است ؟
امام عليه السلام فرمود : چگونه خواهد بود حال كسى كه با بقاى خود فانى مىشود و با سلامت خود بيمار مىگردد ، و از آن راهى كه خود را در امان مىبيند مرگش فرا مىرسد !
116 - چه بسيارند كسانى كه به وسيلهء نعمت غافلگير مىشوند و به خاطر پرده پوشى خدا بر گناهانشان مغرور مىگردند
نهج البلاغة با ترجمه فارسى روان ( فارسى ) — صفحة 761
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٧٦١