بنابراين امور مردم از نظر حقوق بايد نزد تو مساوى باشد ، چرا كه هيچگاه جور و ستم جانشين عدالت نخواهد شد ، از آنچه براى خود نمىپسندى اجتناب كن و نفس خويش را در برابر آنچه خداوند بر تو واجب ساخته به اميد ثوابش و همچنين از ترس كيفرش به خضوع و تسليم وادار !
و بدان كه دنيا سراى آزمايش است كه هركس ساعتى در آن فراغت يابد و دست از كار بكشد ، همين ساعت بيكارى موجب حسرت و پشيمانى او در قيامت خواهد شد ، و بدان كه هيچ چيز تو را از حق بى نياز نخواهد ساخت .
از جمله حقوقى كه بر تو فرض و واجب است كنترل هوسهاى خويش ، مواظبت رعايا و رسيدگى توأم با تلاش به كارهاى آنهاست . در اين راه آنچه از منافع عايد تو مىشود ، براى تو از مشكلات و ناراحتيهايى كه متحمّل مىگردى ، به مراتب سودمندتر است ، والسلام .
نامهء 60
به فرمانداران و بخشداران شهرهايى كه لشكر از آنها عبور مىكند
فرمانى است از ناحيهء بندهء خدا على اميرمؤمنان به تمام كارگزاران خراج و فرمانداران شهرستانهايى كه سپاه از منطقهء آنها گذر مىكند .
امّا بعد ! من سپاهيانى را براى نبرد بسيج كردم كه با خواست خدا از آباديهاى شما مىگذرند و آنها را به آنچه خداوند بر آنها واجب كرده ، توصيه نمودهام . به آنان گفتهام كه از آزار مردم و ايجاد ناراحتيها و مشكلات خوددارى كنند و من بدين وسيله در برابر شما و كسانى كه در پناه شما هستند از مشكلاتى كه سپاهيان به وجود مىآورند از خود رفع مسؤوليّت مىكنم ، ( كه آنها حقّ رساندن هيچ گونه زيان را به كسى ندارند ) جز اين كه آنها سخت گرسنه شوند و راهى براى سير كردن خود نيابند .
بنابراين اگر كسى از آنها ، چيزى را از روى ستم از افراد گرفت ، وظيفه داريد او را در برابر عملش كيفر كنيد . ( و شما را نيز توصيه مىكنم كه ) جلوى زيانهاى اشرار و بى خردان منطقهء خود را نسبت به سپاهيان بگيريد ، و جز در آن موارد كه استثنا كردم متعرّض آنان نشويد . من خود پشت سر سپاه در حركتم . شكايات خود را پيش من آوريد ، در آن مواردى كه آنها بر شما چيره شدهاند و شما قدرت دفع آن را جز با كمك خداوند و من نداريد به من مراجعه كنيد ، كه من به كمك خداوند آن را تغيير مىدهم و دگرگون مىسازم ، إن شاءاللّه .