آماده شويد براى حركت به سوى گروهى كه از حق روى برگردانده آن را نمىبينند و به ظلم و جور تشويق شده و حاضر به پذيرفتن « عدالت » به جاى آن نيستند . . . از كتاب خدا فاصله گرفتهاند و از راه راست منحرف گشتهاند .
افسوس ، شما وسيلهاى نيستيد كه بتوان به آن اعتماد كرد و نه ياوران عزيز و نيرومندى كه بتوان به دامن آنها چنگ زد ، بد آتشزنهاى براى افروختن آتش جنگ مىباشيد ( به وسيلهء شما نمىتوان شعلههاى جهاد آزادى بخش را با دشمن بر افروخت ) اف بر شما باد ! چقدر ناراحتى از شما ديدم ، يك روز با صداى رسا و آشكارا با شما سخن مىگويم ، و روز ديگر مخفيانه و به گونهء آهسته و نجوا ، ولى نه آزادمردان راستگويى به هنگام فرياديد و نه برادران مطمئن و رازدارى به هنگام نجوا !
خطبهء 126
اين سخن را امام عليه السلام هنگامى فرمود ، كه رعايت مساوات در عطاياى بيت المال مورد
ايراد جمعى از خودخواهان قرار گرفت و آن را بر خلاف سياست دانستند !
آيا به من دستور مىدهيد كه براى پيروزى خود ، از جور و ستم ، در حقّ كسانى كه بر آنها حكومت مىكنم ، استمداد جويم ؟ !
به خدا سوگند تا عمر من باقى و شب و روز برقرار و ستارگان آسمان در پى هم طلوع و غروب مىكنند ، هرگز به چنين كارى دست نمىزنم .
اگر اموال از خودم بود ، به طور مساوى در ميان آنها تقسيم مىكردم تا چه رسد به اين كه اين اموال اموال خداست ( و متعلّق به بيت المال ) . آگاه باشيد ، بخشيدن مال در غير موردش تبذير و اسراف است ، اين كار ممكن است در دنيا باعث سربلندى انجام دهندهء آن شود ولى در آخرت موجب سرافكندگى وى مىگردد ، ( احياناً ) در ميان مردم ( دنياپرست ) گراميش مىنمايد ولى در نزد خداوند خوارش مىسازد ، هيچ كس مال خويش را در غير راهى كه خداوند فرموده مصرف نكرد و به غير اهلش نسپرد ، جز اين كه سرانجام خداوند او را از سپاسگزارى آنان محروم ساخت و محبّتشان را متوجّه ديگرى نمود ، پس اگر روزى پايش بلغزد و به كمك آنان نيازمند گردد ، بدترين رفيق و ملامت كنندهترين دوست خواهند بود !