پيامبر صلى اللّه عليه و آله و سلم و پس از وى به او ايمان آوردند ، اين خود گواه بر اين است كه اين بشارت در زمان پيامبر در تورات و انجيل بوده است ، و اگر چنين بشارتى در عهدين نبود كافى بود كه پيروان اين دو كتاب آن را دستاويز قرار داده و به تكذيب قرآن و پيامبر اسلام برخيزند ، و با شدت هر چه تمامتر اين گونه بشارات را انكار كنند .
بنابراين اگر كسى به حضرت موسى عليه السّلام و حضرت عيسى عليه السّلام ايمان داشته باشد و تورات و انجيل را كتاب آسمانى بداند بايد به نبوت حضرت محمد صلى اللّه عليه و آله و سلم نيز ايمان بياورد و ديگر به معجزهاى كه نبوت او را تصديق كند نيازى ندارد .
آرى آن دسته از مردم بايد از پيامبر معجزه مطالبه كنند كه به آيين حضرت موسى عليه السّلام و حضرت عيسى عليه السّلام و كتابهاى آنان ايمان نياورده باشند ، در اين صورت در ايمان خود به آيين اسلام و نبوت محمّد صلى اللّه عليه و آله و سلم به معجزه نيازمند مىباشند .
و ما در گذشته روشن ساختيم كه قرآن مجيد يگانه معجزه جاويدان پيامبر اسلام صلى اللّه عليه و آله و سلم و بزرگترين دليل بر راستگويى اوست و معجزات ديگر آن حضرت كه به صورت تواتر براى ما نقل شده است ، قابل اعتماد هستند ، زيرا اگر معجزات پيامبران پيش از او را از طريق تواتر پذيرفته باشيم معجزات آن حضرت را به طريق اولى بايد بپذيريم زيرا زمانش نزديكتر و تاريخش روشنتر و راويانش بيشتر است .
پايان
مرزهاى اعجاز ( فارسى ) — Page 224
Contributors: الشيخ جعفر السبحاني
P.224