ديگر نسبت تركيبى آنها به هم بخورد موجود ديگرى را تشكيل مىدهند ، جالب توجه اين كه اين وزن معين و نسبت تركيبى خاص ، به قدرى دقيق است كه با دقيقيترين ابزار سنجش كه تا كنون بشر شناخته قابل سنجيدن نيست . « 1 »
هامش
( 1 ) . موجودات زنده اعم از جانوران و گياهان گرچه از لحاظ شكل و ساختمان ظاهرى با يكديگر اختلافات فاحشى دارند مع هذا داراى تركيب مخصوص و موزونى مىباشند و به عبارت ديگر مواد سازندهء بدن موجودات زنده كه از همان عناصر سازنده اجسام بىروح مىباشند ( مانند : كربن ، ازت ، گوگرد ، ئيدروژن ، اكسيژن ، فسفر ، كلر ، سديم ، پتاسيم ، كلسيم ، آهن و . . . ) و از عناصر فوق تركيبات از قبيل آب ، املاح ، مواد پروتيدي ( مواد سفيدهاى ) ، ليپيى ( چربى ) و گلوسيد ( مواد قندى ) را تشكيل مىدهند با مقادير معين و نسبت خاصى با يكديگر جمع شده در نتيجه اجزاى ذى روحى را بوجود آوردهاند كه اجتماع آنها موجود زنده را مىسازد .
مقدار اين مواد بايد كاملا معين بوده نسبتى بين آنها برقرار باشد زيرا در غير اين صورت خاصيت حياتى پيدا نمىكند يعنى حيات نتيجه تركيب مواد مخصوصى است و هر عاملى كه اين تركيب را به هم زند خاصيت حياتى را از بين مىبرد .
به عنوان مثال مقدار متوسط آب در ساختمان بدن انسان 60 درصد است كه اين مقدار در جنين يك ماهه 98 درصد و در طفل تازه متولد شده 71 درصد و در موقع بلوغ 64 درصد مىباشد و بقيه آن را املاح و گلوسيدها و پروتيدها و ليپيدها تشكيل مىدهند . اگر نسبت فوق در نسوج مختلف و يا حالات مختلف تغيير كند حيات به مخاطره مىافتد . بنابراين مقدار و نسبت مواد سازندهء ماده زنده ، ثابت بوده و اين ثبوت مقدار مواد است كه باعث ايجاد حيات در ماده مىشود . به هم آميختن و تركيب مواد در بدن موجود زنده صورت مىگيرد و در خارج از بدن چنين تركيبى انجام نمىشود . به عبارت ديگر مادهء زنده است كه مىتواند مادهء زنده بسازد .
ساختمان گياهان نيز مانند حيوانات ، تركيبى از مواد مختلف با مقدار و نسبت معين