و قسمى هست كه امام عليه السّلام آن را فرمود بنا بر آنچه شناخته از طبيعت شخص معين و مكان آن شخص را اعتبار نفرموده ( و تجاوز از موضعهاى معين آن علاج نبايست نمود خ ل ) چون آن شخص را بهتر از خودش ميشناخته .
و نوعى هست كه مخالفان در كتابها غلطانداز كردهاند كه صورت مذهب حق را زشت نمايند در نظرها ، و بعضى سهو راوى شده و پارهء آن است كه راوى ناتمام بخاطرش مانده و ناقص نقل نموده :
و آنكه بخصوص عسل وارد شده كه شفاء هر دردى است ، صحيح است و معنيش آن است كه شفا هر دردى است كه از برودت باشد . و
الاعتقادات في دين الإمامية ( فارسي ) — صفحة 143
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص١٤٣