البيان » نيز همين مطلب را ذكر كردهاند « 3 » .
صاحب نجواى على
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا ناجَيْتُمُ الرَّسُولَ فَقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْواكُمْ صَدَقَةً ذلِكَ خَيْرٌ لَكُمْ وَ أَطْهَرُ .
« 4 »
( اى كسانى كه ايمان آوردهايد ؛ هرگاه خواستيد با پيغمبر سخنى را سرّى ( زيرگوشى ) بگوييد براى اين كار بايد صدقه بدهيد ؛ اين براى شما بهتر و پاكيزهتر است . )
اجماع مفسران اهل سنت و شيعه بر آن است كه كسى جز امام على به اين فرمان عمل نكرد و اين حكم بدان خاطر بود كه مسلمانان با طرح سؤالها و مطالب خود بطور درگوشى ، موجب خستگى و افسردگى خاطر مبارك حضرت شده بودند و لذا پس از نزول اين آيه ، تنها امام على بود كه با پرداختن صدقه مقرر ، مطالب خود را به عرض حضرت مىرساند ، بعدها آيه نجوى نسخ شد . در اين زمينه امام مىفرمود : « هرگاه از پيامبر مىپرسيدم ، جوابم را مىداد و اگر ساكت مىشدم حضرت شروع مىكرد »
پيشتاز امّت
وَ السَّابِقُونَ السَّابِقُونَ أُولئِكَ الْمُقَرَّبُونَ .
« 5 »
( آنان كه در ايمان بر همه پيشى گرفتند . آنان مقرّبان بارگاه حقند . )
پاورقی
( 3 ) . ر . ك : دلائل الصدق ، 3 / 160 .
( 4 ) . مجادله : 12 .
( 5 ) . الواقعه : 11 و 10 .