اين سگان دارند ، امّا عدّهء آنها بسيار نيست . زيرا ايرانيان سگ را جانورى پليد و ناپاك مىشمارند ، و پرندگان شكارى مىتوانند مانند سگان در نيزارها و باتلاقها به دنبال صيد بروند .
شكار بزهاى وحشى در نظر ايرانيان بسيار جالب و درخور توجه است . چون اين حيوانات بسيار سبكرو و تيزدو مىباشند نزديك شدن به آنها دشوار است ، و بايد آنها را به تير بزنند . شكارچيانى كه تفنگ دارند براى شكار كردن بزهاى وحشى بدينسان عمل مىكنند . آنان شترانى كه دنبال كردن اين حيوانات را آموختهاند در پى آنها به راه مىاندازند ، و خود در پناه آنان مىروند ، و چون نزديك بز رسيدند شليك مىكنند . شتر بز وحشى مجروح را چندان به حال دويدن دنبال مىكند تا حيوان بر اثر زخم شديد بىحال بر زمين بيفتد . آن وقت شتر تا رسيدن صاحبش همانجا در كنار صيد توقف مىكند ، و اگر بازگردد نشان آنست كه تير به هدف نخورده و بز وحشى گريخته است .
سفرنامه شاردن ( فارسى ) — صفحه 757
پدیدآورندگان: ژان شاردن
ص۷۵۷