و بين ما و خداوند خويشاوندى بر قرار نيست و ما حجّت و برهانى بر خداوند نداريم و جز به وسيلهء طاعت و فرمانبردارىاش به او نزديك نمىشويم پس هر كدام از شما كه مطيع خداوند باشد ولايت و دوستى ما به او سود مىبخشد و هر كدام شما كه در برابر خداوند عصيان كند دوستى ما به او سودى نمىبخشد . واى بر شما مبادا فريب بخوريد ، واى بر شما مبادا فريب بخوريد .
156 - امام صادق عليه السّلام از پدران بزرگوارش و آنان از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله روايت كنند كه فرمود : خداوند جلّ جلاله فرمود : اى فرزند آدم ! در آنچه كه به تو دستور دادهام مرا اطاعت كن و آنچه را كه تو را به صلاح مىرساند به من نياموز [ كه من خود مىدانم كه چه چيزى به صلاح توست ] .
157 - امام صادق عليه السّلام از پدران بزرگوارش و آنان از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله روايت كنند كه فرمود : خداوند عزّ و جلّ مىفرمايد : هر بندهاى كه مرا اطاعت كند او را به سوى غير خود وانمىگذارم و هر بندهاى كه مرا نافرمانى كند او را به سوى خودش وامىگذارم پس از آن ديگر باكى ندارم كه در چه راهى به هلاكت برسد .
158 - ابى بصير گويد : از امام صادق عليه السّلام در بارهء اين گفتار خدا كه مىفرمايد « تقواى الهى را پيشه كنيد حقّ تقوايش را » « 1 » پرسيدم . حضرت فرمود : [ حقّ تقوا اين است كه ] اطاعت خداوند صورت گيرد و نافرمانىاش نشود ، و همواره ياد شود و فراموش نگردد ، و شكر او به جاى آورده شود و ناسپاسىاش نشود .
159 - امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : به راستى كه خداوند طاعت خود را در زمانى كه ناتوانان در آن كوتاهى مىكنند غنيمتى براى زيركان قرار داد [ كه زيركان از طاعت خدا توشهاى براى آخرت غنيمت گيرند ] .
19 - باب وجوب صبر نمودن بر طاعت خدا و صبر نمودن در برابر معصيت خدا
160 - امام صادق عليه السّلام فرمود : آنگاه كه روز قيامت شود جماعتى از مردم بر مىخيزند و به در بهشت مىآيند به آنان گفته مىشود : شما چه كسانى هستيد ؟
گويند : ما اهل صبر هستيم . به آنان گفته مىشود : بر چه چيزى صبر كرديد ؟
گويند : ما در دنيا بر طاعت و معاصى خداوند صبر مىنموديم . در اينجا خداوند عزّ و جلّ گويد : راست مىگويند آنان را به بهشت وارد كنيد . و اين است معناى گفتار خداوند كه مىفرمايد : « پاداش صابران به طور كامل و بدون حساب به آنان داده مىشود » « 2 » .
161 - امير المؤمنين على عليه السّلام فرمود :
صبر بر دو گونه است : صبر در هنگام مصيبت كه اين نيكو و زيباست
هامش
( 1 ) - آل عمران / 102 .
( 2 ) - زمر / 10 .