بدى مىكنند استغفار مىكنند و هنگامى كه به آنان عطا مىشود شكر آن را به جاى مىآورند و هنگامى كه گرفتار مىشوند صبر پيشه مىكنند و هنگامى كه خشمگين مىشوند مىبخشايند .
782 - امام صادق عليه السّلام فرمود : هيچ مؤمنى نيست كه در شبانهروز مرتكب چهل گناه كبيره شود و پس از آن با حالت پشيمانى بگويد :
« استغفر اللَّه الّذى لا إله الّا هو الحىّ القيّوم بديع السّموات و الارض ذا الجلال و الاكرام و اسأله ان يتوب علىّ »
جز اينكه خداوند بر او مىبخشايد - سپس فرمود : - در كسى كه هر شبانه روزى مرتكب چهل گناه كبيره شود خيرى نيست .
783 - امام صادق عليه السّلام فرمود : هر گاه خداوند عزّ و جلّ خير بندهء گنهكارى را بخواهد پس از گناهانش از او انتقام مىكشد و استغفار را به او يادآورى مىكند و هر گاه خداى عزّ و جلّ براى بندهء گنه كارش بد بخواهد پس از گناهش به او نعمتى مىبخشد و استغفار را فراموش وى مىسازد و اين حالت را طولانى مىكند و معناى گفتار خداى عزّ و جلّ همين است كه مىفرمايد : « اندك اندك آنان را از جايى كه نمىدانند به شقاوت مىرسانيم » « 1 » يعنى به وسيلهء نعمتهايى كه در هنگام گناهانشان به آنان مىدهيم .
784 - امام صادق عليه السّلام از پدران بزرگوارش روايت فرمود كه : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرموده است : هر دردى دوايى دارد و دواى گناهان استغفار كردن است .
785 - عبد اللَّه بن محمد جعفى گويد : از امام باقر عليه السّلام شنيدم كه فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و استغفار براى شما به منزلهء دو قلعه و حصار محكم در برابر عذاب الهى بودند ، بزرگترين اين دو حصار ( رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله ) در گذشت و استغفار باقى مانده است پس زياد استغفار كنيد زيرا استغفار پاككنندهء گناهان است ، خداى عزّ و جلّ فرموده است : « اى پيامبر تا زمانى كه تو در ميان آنان هستى خداوند ايشان را عذاب نخواهد كرد و تا زمانى كه آنان از خداوند طلب مغفرت مىكنند خداوند عذابكنندهء آنان نخواهد بود » « 2 » .
786 - اسماعيل بن سهل گويد : به خدمت امام جواد عليه السّلام نوشتم كه : به من چيزى بياموز كه هر گاه آن را بگويم در دنيا و آخرت با شما باشم . حضرت با خط شريف خود كه آن را مىشناختم نوشت : سورهء مباركهء « انّا انزلناه » را زياد تلاوت كن و دو لب خود را با گفتن استغفار تر كن ( نيروى تازه بخش ) .
هامش
( 1 ) - اعراف / 181 .
( 2 ) - انفال / 33 .