نفسى بكشد پس چون نفس مىكشد جهنّم شعلهور مىگردد .
572 - داود بن فرقد از برادرش روايت كند كه گفت : از امام صادق عليه السّلام شنيدم كه فرمود : همانا افراد متكبّر در روز قيامت به صورت مورچه در مىآيند و مردم آنان را پايمال مىكنند تا اينكه خداوند از حساب خلايق فارغ شود .
573 - امام صادق عليه السّلام فرمود : هيچ بندهاى نيست جز اينكه در سر او دهانه و لگامى هست كه فرشتهاى آن را نگاهداشته است پس هر گاه بندهاى تكبّر نمايد آن فرشته به وى مىگويد ( نفرين كند ) : فرود آى كه خداوند تو را فرومايه و پست كند ، پس او پيوسته در نفس خودش خود را بلند مرتبهترين مردم مىداند در حالى كه در چشم مردمان كوچكترين مردم است . و هنگامى كه تواضع و فروتنى نمايد خداوند عزّ و جلّ او را بلند مرتبه مىگرداند سپس فرشته به او مىگويد ( دعا مىكند ) : فراز آى كه خداوند تو را بلند مرتبه گرداند ، پس وى پيوسته در درون خود خود را كوچكترين مردم مىداند در حالى كه در چشم مردمان بلندپايهترين مردم است .
574 - امام صادق عليه السّلام در سفارشى به اصحابش فرمود : از بزرگى نمودن و كبر بر حذر باشيد زيرا بزرگ منشى بالاپوش خداوند عزّ و جلّ است پس كسى كه در بزرگ منشى با خداوند به كشمكش بر خيزد خداوند او را درهم مىشكند و در روز قيامت وى را خوار مىسازد .
575 - امام صادق عليه السّلام از پدر بزرگوارش روايت كند كه : همانا على عليه السّلام فرمود :
هيچ كس از فرزندان آدم نيست جز اينكه موى پيشانىاش در دست فرشتهاى است پس اگر تكبّر ورزد وى را با موى پيشانىاش به زمين مىكشد سپس به او مىگويد : فروتن باش ، خدا فرودت آورد . و اگر فروتنى كند موى پيشانىاش را مىكشد سپس به او مىگويد : سرت را بلند كن ، خدا تو را بالا برد و تو را به خاطر فروتنىات فرود نياورد .
576 - امام باقر عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرموده است : همانا شيطان سرمهاى دارد [ كه در چشم مىريزد ] و داروى ليسيدنى دارد [ كه در دهان مىريزد ] و دارويى دارد كه در بينى مىريزد . امّا سرمهء او چرت زدن است و داروى ليسيدنى او دروغ است و دارويى كه در بينى مردمان مىريزد كبر و بزرگى نمودن است .
577 - امام صادق عليه السّلام فرمود : سه گروهند كه خداوند به آنها نظر [ رحمت ] نمىافكند : يكى آنكه متكبّرانه روى خود را از ديگران برمىگرداند و ديگرى آنكه از روى تكبّر جامهء بلند خويش بر زمين مىكشد و ديگرى آنكه كالاى خود را با سوگند خوردن و بزرگى نمودن رواج مىدهد . همانا بزرگ منشى مخصوص خداست كه پروردگار جهانيان است .
جهاد النفس ( فارسى ) — صفحة 251
مساهمون: الحر العاملي
ص٢٥١