54 - باب وجوب ياد كردن خداوند در هنگام خشم
538 - امام صادق عليه السّلام فرمود : خداى عزّ و جلّ به يكى از پيامبرانش وحى فرستاد كه : اى فرزند آدم ! مرا در هنگام خشمت ياد كن تا من نيز تو را در هنگام خشمم ياد كنم و تو را در زمرهء كسانى كه نابودشان مىسازم نابود نگردانم و به اينكه من انتقامت را از دشمنت بستانم راضى و خوشنود باش زيرا انتقامگيرى من براى تو بهتر است از اينكه خودت دست به كار شوى و انتقام خود از وى بستانى .
539 - و در حديث ديگرى اضافه نموده است كه : و هر گاه مورد ستمى قرار گرفتى به انتقامگيرى من از آن ستمكار خوشنود باش زيرا انتقامى كه من به نفع تو مىگيرم بهتر از انتقامى است كه تو خود مىگيرى .
540 - اسحاق بن عمّار گويد : از امام صادق عليه السّلام شنيدم كه مىفرمود : همانا در تورات نوشته شده است كه : اى فرزند آدم ! مرا در هنگام خشمت به ياد آور تا تو را در هنگام خشمم به ياد آورم پس تو را در زمرهء هلاكشوندگان به هلاكت نمىرسانم و هر گاه مورد ستمى قرار گرفتى به انتقام من از دشمنت خوشنود باش زيرا انتقامى كه من به نفع تو از وى مىكشم بهتر از انتقامى است كه تو خود مىگيرى .
55 - باب حرام بودن حسد و وجوب دورى از حسد و عدم حرمت غبطه
541 - امام باقر عليه السّلام فرمود : همانا [ گاه باشد كه ] مرد كوچكترين تندى و تيزى خشم را به جاى مىآورد و در نتيجه كارش به كفر مىانجامد و همانا حسد ايمان را مىخورد همچنان كه آتش هيزم را مىخورد .
542 - امام صادق عليه السّلام فرمود : همانا كه حسد ايمان را مىخورد چنان كه آتش هيزم را مىخورد .