ميسرة و ابنساريه نقل كرده است . « 1 »
چهارم - كازرونى به سندش از عبداللَّهبنشفيق همين مضامين را آورده است . « 2 »
پنجم - سيوطى يك باب آورده تحت عنوان « باب اختصاص پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم به اينكه در آفرينش اوّلين پيامبر است و نبوّتش تقدّم داشته و خداوند براى نبوّت او عهد و ميثاق گرفته است . »
وى ، اين مطلب را از راويان ذيل نقل كرده است :
الف . ابنابىحاتم و ابىنعيم از ابوهريره
ب . ابوسهل قطان از سهلبنصالح همدانى از ابوجعفر محمّدبنعلى عليهما السلام
ج . احمد و بخارى و حاكم و طبرانى و ابونعيم از ميسره .
د . احمد و حاكم و بيهقى از عرباضبنسارية .
ه . حاكم و بيهقى و ابونعيم از ابوهريره .
و . بزار و طبرانى و ابونعيم از طريق شعبى از ابنعبّاس .
ح . ابونعيم از عمر .
ط . ابنسعد از ابنابىالجدعا .
سپس سيوطى از تقىالدين سبكى گفتارى را در معناى اين احاديث نقل كرده است كه عين عبارت او چنين است : « فائدة : شيخ تقىالدّين سبكى در كتابش « التعظيم و المنّة فى لتؤمننّ به و لتنصرنّه » گويد :
در اين آيه نكتهاى است در تعظيم و بزرگداشت رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم كه بر كسى پوشيده نيست و با وجود آن ، در صورتى كه در زمان آنها آمد ، رسول آنان و مبعوث به سوى آنان بود . بنابراين نبوّت و رسالت آن حضرت ، فراگير و شامل همهى مردم است ، از زمان حضرت آدم تا روز قيامت . در نتيجه پيامبران و امّتهاى آنان ، همگى از امّت او به حساب مىآيند .
هامش
( 1 ) . دلايل النبوّة 1 : 54 .
( 2 ) . المنتقى من سيرة المصطفى - خطّى .